Frustratie bij baas en/of hond

Een geweldig onderwerp om lekker over te discussiëren. Frustratie wordt namelijk voor 99% veroorzaakt door de baas. Maar ondanks dat veel mensen weten dat grove fouten bij de baas liggen, en dat het dan aan de opvoeding ligt……
Veel mensen willen er niet aan dat ze zelf de oorzaak zijn van de kleine frustraties die de hond heeft.

Hondentaal

Kalmerende signalen hebben veel mensen wel van gehoord. De basis signalen die snappen veel mensen wel (desondanks wordt er trouwens weinig mee gedaan). Maar de hond echt eens observeren en lezen, dat is iets wat veel mensen nooit gedaan hebben.
Het is niet van niets dat het bekende spreekwoord: “Dat doet ‘ie anders nooit” echt bij iedere hondenbezitter bekend is.

En dit is niet omdat mensen hun hond zo goed kennen. Vaak wordt dit dan nog goed gepraat door te vertellen dat het een dier is met zijn eigen karakter en dat hij nooit helemaal te voorspellen is. Dat klopt inderdaad, geen enkel dier is 100% te voorspellen omdat we van geen enkel dier de complete taal verstaan. Maar voor 90% zouden we onze honden kunnen “verstaan” mits we de moeite hadden gedaan om de hond te observeren en te begrijpen in plaats van er zeker van te zijn dat we onze hond kennen en weten hoe hij gaat reageren.

Communicatie met de hond

Dat is toch hetzelfde als hondentaal? Nee, communiceren is iets heel anders dan de hondentaal “verstaan”
Ik grijp even terug naar het opvoeden van een kind (voor veel mensen net iets duidelijker) Je loopt met je kind in de winkel en die ziet snoepjes. Hij vraagt jou om snoepjes, maar jouw enige antwoord is NEE. Is dat communicatie? Heb je je kind verstaan? Nee, het is geen communicatie, en ja je hebt je kind verstaan.

Communicatie is dat je je kind uitlegt dat hij geen snoepjes krijgt omdat we thuis genoeg snoepjes hebben, of omdat we zo gaan eten. Dan communiceer je met je kind. Iets verbieden zonder reden is niet communiceren. Nu is dit geen pleidooi over dat je met je kind over alles een discussie moet voeren, dit is een voorbeeld om aan te geven dat je je kind wel verstaan hebt maar dat je niet communiceert.

Dat gebeurt namelijk bij honden ook. De hond probeert met jou te communiceren maar het enige wat wij vaak doen is de hond een commando geven er van uitgaande dat de hond het opvolgt. Als de hond het niet opvolgt krijgen we opmerkingen als:

  • Hij heeft er vandaag geen zin in. (mijn oma zei vroeger dat ik dan naar de winkel moest gaan om voor 10 cent zin te kopen)
  • Hij heeft teveel prikkels
  • Hij vindt het hier zo leuk dat hij geen tijd heeft om te doen wat ik vraag.

En zo hebben we nog wel meer opmerkingen die ik tijdens de lessen enorm vaak hoor.

Wat zie ik:

Ik geef de opdracht om een hond met zijn twee voorpoten op een bakje te gaan staan. Iedereen gaat fanatiek aan de slag met de hond en het bakje. Naar lichaamstaal van de hond wordt niet meer gekeken. Wat de hond aangeeft wordt niet meer gezien. We hebben een opdracht en dat is dat de hond met de voorpoten op het bakje krijgen.

  • We maken geen plan, maar we gaan direct aan de slag
  • We vergeten even dat jij precies weet wat je van de hond wil maar dat de hond geen enkel idee heeft.
  • De hond raakt gefrustreerd omdat de baas niet duidelijk is
  • De baas raakt gefrustreerd omdat de hond “niet oplet” en “andere dingen” gaat doen

Pas als ik mensen daarop aanspreek (of leuker nog ik ga hen iets nieuws aanleren zonder dat ze weten of begrijpen wat ik van de wil) snappen ze dat de hond gefrustreerd is geraakt. Als ik ze dan vraag waarom de hond op de grond ging snuffelen, of opeens belangstelling had voor een polletje gras dan hebben ze geen idee dat dat een signaal is van de hond dat hij de oefening niet begrijpt en even zijn aandacht op iets anders gaat richten.

Kruip in de kop van de hond

Door in de kop van de hond te kruipen kun je vaak ook een beetje in zijn wereld kijken. Kijk door de ogen van een hond en je ziet heel andere dingen dan dat je door de ogen  van jezelf ziet.
Een hond denkt niet zo heel veel anders dan dat wij doen.

Voorbeeldje:

Trekken aan de lijn
snelheidscamera

Deze twee dingen hebben heel veel met elkaar gemeen.
Wij rijden te hard om ergens waar we moeten zijn op tijd te zijn. Als de app voor de camera afgaat gaan we zachter rijden, maar na de camera geven we weer vol gas. Heeft deze correctie gewerkt? Nee totaal niet!!

De hond trekt aan de lijn. Hij wordt een aantal keren gecorrigeerd, maar ondanks de correcties komt hij wel op het losloopveld, het bos of een plaats waar hij los mag mag lopen. Zijn trekken aan de lijn heeft dus voor hem effect gehad en hij is ondanks de correcties aangekomen op de plaats waar hij wilde zijn. Dat was voor hem belangrijker als de correcties.

Wij zijn dus exact hetzelfde als de hond. Wij denken exact hetzelfde als de hond. Wij nemen ook het risico op een correctie door te hard te rijden. Maar het einddoel is voor jou belangrijker dan het risico op de correctie. Net zo goed is het einddoel voor de hond belangrijker dan de correcties die hij kan krijgen.

Waarom raken we dan toch gefrustreerd als de hond trekt aan de lijn? Waarom gaan we dan toch naar het o zo belangrijke einddoel voor de hond?

Dit gaat misschien niet zozeer over de frustratie van de hond als wel over je eigen frustratie. Maar hoe gefrustreerder jij bent, hoe korter je lontje en hoe oneerlijker je tegenover je hond bent wat dan weer resulteert in frustratie voor je hond.

Inconsequent gedrag van de baas

Wij doen ons stinkende best om zo consequent mogelijk te zijn naar de hond. Dat is ook vaak de eerste dingen die ik hoor als iemand belt met een probleem bij zijn hond. Ik ben heel consequent maar mijn hond is gewoon dwars, wil niet, snapt het niet etc.

Dan komen we echter weer op het stukje, dat jij precies weet wat je van je hond wil en je hond geen idee heeft wat je van hem wil.
Als je dan ook nog door je eigen ogen kijkt in plaats van door die van een hond te kijken dan is de kans groot dat je in een neerwaartse circkel naar beneden gaat in plaats van dat je je hond iets aanleert.

Voorbeeldje.

Je hond mag niet op de bank. Maar Iedere keer opnieuw springt hij er weer op. Je hebt hem al 100 keer van de bank afgezet met de mededeling: “Er af” en de hond gaat er braaf af. Dat doet hij prima en jij vindt jezelf heel erg consequent omdat je je hond er steeds opnieuw weer af zet.
Maar je hond is dwars en blijft toch terugkomen en op de bank springen.

Als we dan even door de ogen van de hond kijken en in de kop van de hond kruipen:

Bank ligt lekker zacht en warm. Oh het baasje zit op de bank, ik ga gezellig bij haar of hem op de bank zitten. Oh, ze zegt dat ik eraf moet. Ok, dan ga ik eraf.
Ze heeft niet gezegd dat ik niet op de bank mag, ze zegt alleen als ik op de bank ben dat ik er af moet.
Dus we gaan weer op de bank, en we moeten er weer af.
Ooit gaat het me lukken om lekker op de bank te gaan liggen, en ik ga er toch netjes af als dat wordt gevraagd?

Hoe dan wel?
Als je niet wil dat de hond op de bank gaat, dan gaan we de hond dat vertellen voordat hij op de bank gaat. Als hij aanstalten maakt om op de bank te springen geef je een duidelijk nee. Als hij dan niet springt dan beloon je je hond (stemgeluid is voldoende, hij hoeft niet voor alles een snoepje).
Je leert je hond nu in plaats van van de bank te gaan als hij er al op zit, dat hij niet op de bank mag.  Dit is duidelijk voor je hond. Door hem te belonen als hij niet op de bank gaat als jij dat hebt gezegd leert hij dat de bank een no go is. Door hem er keer op keer af te zetten leert hij dat hij van de bank af moet als dat gezegd wordt. Dat is iets volledig anders.

Dit stukje even naar aanleiding van inconsequent gedrag van de baas en de frustratie die daaruit voortkomt voor de baas. Doordat je als baas gefrustreerd raakt omdat je je hond niet begrijpt is de kans groot dat je hond gefrustreerd raakt omdat jij in de ogen van de hond inconsequent bent. En als jij als baas inconsequent bent, ben je geen goede leider waardoor de hond de leiding over neemt of in ieder geval geen (genoeg) vertrouwen in jou heeft en daardoor ongewenst gedrag kan gaan laten zien.

Conclusie

Zeg niet te snel dat je je hond kent en wees er niet te snel van overtuigd dat jouw hond dat niet doet. Observeer je hond, vraag je eens af waarom je hond bepaalde dingen doet, wat levert het hem op. Wordt niet te snel boos op je hond als hij iets niet doet wat jij zou willen, maar kijk ook eens kritisch naar jezelf. Wat heb jij gedaan om je hond duidelijk te maken wat hij wel en niet mag en wat hij wel en niet moet. Heeft hij dat ook begrepen of was het een toevalstreffer dat hij het soms wel doet. Waarom werkt een correctie niet, wat is het einddoel voor de hond en is dat belangrijker dan de correctie. Hoe kun je wel duidelijk zijn tegen je hond.
Allemaal dingen waar je aan moet denken als je een probleem hebt met je hond.
Een hond is niet alleen maar gezellig wandelen en knuffelen, een hond is een dier met een eigen gedachtengang, een eigen wil maar ook een eigen manier van leren.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *