Mick, voor het leven getekend

Mick getekend voor het leven

Het is niet de eerste keer dat ik over Mick schrijf. Echter blijft hij me triggeren om hem en zijn verhaal toch regelmatig te delen.

Verkort verhaal

Op een dag werd ik gebeld door een dierenpolitie. Ze hadden een Mechelse herder van 9 maanden in beslag genomen. Hij zou KNPV getraind zijn (in training zou ik nog begrijpen maar getraind zou wel erg vroeg zijn) en super sociaal.

Alles wat Mick was was NIET sociaal, en gedeeltelijk KNPV getraind.
Op het deel van de KNPV kom ik zo terug, maar vooral het NIET sociaal was een puntje.
De dierenpolitie die Mick kwam brengen daar had Mick zich helemaal aan vast geklampt. Weggehaald uit een afschuwelijke situatie en dan met iemand mee die alleen maar lief voor je is dat schept een band. Ik snap dus dat de dierenpolitie vertelde dat het een sociale hond was.

Sociaal

Ik heb Mick overgenomen van de dierenpolitie en zoals met iedere hond ben ik met hem aan de slag gegaan. Uiteraard eerst in  het opbouwen van een band door middel van contact training en clicker training. Ik en mijn kinderen waren geen probleem voor Mick. Hij vond ons leuk en lief. Echter mijn man daar reageerde hij angstig op. Maar een hond wordt niet voor niets weggehaald dus mijn man reageerde laconiek en probeerde het vertrouwen van Mick te winnen.
Nu 6 jaar later en een aantal aanvallen later is hij nog bezig met het winnen van het vertrouwen van Mick en dat gaat nooit meer lukken………..

Mick is KNPV “getraind” door de man waar hij is weggehaald, zo hard en zo oneerlijk dat hij het vertrouwen in alle mannen is kwijtgeraakt. Mijn man heeft hem nooit iets misdaan maar het trauma voor mannen zit zo diep dat het nooit meer normaal zal worden.

Gevoelig

Mick is een gevoelige hond die kei en keihard is aangepakt op de meest brute wijze die op de KNPV toe wordt gepast en dat heeft hem gebroken en kapot gemaakt. Alles wat hij niet kent (en daar zitten ook vrouwen bij hebben we inmiddels wel ontdekt) die bijt hij, en niet zomaar snappen maar serieus bijten en hij bijt zo hoog mogelijk.

Mick kan niet omgaan met prikkels. Prikkels zijn eng, onvoorspelbaar en daar kan hij niet mee om gaat. Sterker nog, hetgeen op dat moment het dichtst in de buurt is daar bijt hij zich in vast.

Gevaarlijk

Ja Mick is in dat opzicht gevaarlijk en dat is ook het eerste wat ik vertel aan iedere vrijwilliger en iedere stagiaire. Er is behalve ons eigen gezin niemand die bij Mick mag komen. Mick staat altijd achter minimaal twee deuren en op het moment dat ik met Mick over het terrein ga om hem buiten te zetten mag er niemand buiten zijn. Iedereen moet veilig achter een hek, of een deur staan. Het zou namelijk kunnen dat ik struikel, niet goed wordt of dat er iets anders gebeurt en ik kan niet voorspellen wat hij doet, maar alle mensen die hier op dat moment zijn moeten veilig zijn.

Probleem

Ja, want als ik geen goed pension voor Mick heb ga ik niet op vakantie. Ik neem met hem absoluut geen risico.
Verder zijn er nog een aantal honden waar hij problemen mee heeft en dus is het inderdaad niet altijd makkelijk.

Ik ben er ook zeker van dat hij niet meer geleefd had als hij in een andere setting geplaatst was. Een hond als deze kan niet in de maatschappij.

Zijn leven

Er wordt mij vaak gevraagd of ik vind dat deze hond kwaliteit van leven heeft? Ik weet het oprecht niet, wat ik wel weet is dat geen enkel levend wezen dood wil (tenzij het leven lijden wordt natuurlijk).
Hij heeft een uitloopweide meestal voor zich alleen waar hij gemiddeld 7 tot 12 uur per dag verblijft Soms staat er een teefje bij hem maar spelen duurt bij hem maximaal 5 minuten (tenzij de teef loops is) Ik train met hem maar langer dan 10 minuten vindt hij dat ook niet leuk. Hij slaapt in een bench in de woonkamer omdat hij niet tegen de prikkels in de kennel kan en zo over de rooie gaat dat hij niet meer te hanteren is.
Ik knuffel met hem als ik hem uit de bench ga halen. Meestal hangen we dan een poosje samen op de bank. Ik hang soms ’s avonds met hem op de bank als ik tv kijk.
Als ik langer dan een paar uur van de boerderij weg ben dan neem ik hem mee. We wandelen dan in het gebied waar we niets anders tegenkomen. Ik heb echt geen idee of ik hem daar een plezier mee doe, want hij reageert op vreemd terrein angstig.
Wat hij wel leuk vindt is autorijden en daar maak ik hem dus blij  mee als hij mee gaat.

Natuurlijk ga ik ook tussendoor naar de speelweide om even met hem te knuffelen, en hij geniet daar van.

Ik hoop dat ik met alles wat ik met hem doe hem toch een voor hem goed leven geef. Hij geniet van de knuffels en de aanwezigheid van ons gezin( uitgezonderd mijn man dan), hij gaat graag mee in de auto en hij kan zijn eigen ding doen op de speelweide.

Het is goed dat ik niet weet welke rat hem dit heeft aangedaan (en helaas zijn er nog heel veel ratten die dit hun hond nog keer op keer aandoen) maar ik ben blij dat hij hier is en ieder jaar is voor hem een bonusjaar.

Reden van deze overpeinzing

Een aantal jaren geleden had ik een afspraak met een “trainingscentrum” die dergelijke honden rehabiliteerden zoals ze zelf vertelden. Ik had al een afspraak om hem daar te brengen maar ik ben me toch eerst gaan verdiepen in dit centrum. Het bleek dat het eerste wat ze met de hond deden een gedragstest was en kwam hij met zijn gedrag in de rode kleur (en dat ging ongetwijfeld gebeuren) dan werd hij direct ingeslapen als afgeschreven. Dat was rond deze tijd van het jaar. Ieder jaar om deze tijd moet ik daaraan denken en ben ik zo blij dat hij nog hier is. Ondanks alle problemen, alle moeilijkheden hou ik van hem en hij volgens mij ook van mij………..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *