Hij weet dondersgoed dat hij fout is

Ik heb een afspraak met Sjaak en Loes over hun labrador van bijna 2 jaar, een reu genaamd Semm.
Sjaak en Loes waren er van overtuigd dat een labrador geen training nodig had. Hij kon immers binnen een week zitten en liggen en ja hij trok wel ietsje aan de lijn maar met een slipketting was dat snel verholpen.

Als ze binnenkomen komt er een enorme stuiterbal op me af die me enthousiast probeert te begroeten. Iets te enthousiast naar mijn zin en ik draai me om als hij een poging doet om me omver te springen. Het eerste kwartier doet hij niet anders dan naar me springen en niet alles naar mij maar ook tegen Sjaak en Loes aan. Ze proberen hem keer op keer weg te duwen maar Semm vindt het schijnbaar een leuk spelletje en blijft aan de gang. Dus de eerste tip was om iedere keer als hij aankomt te draaien zodat hij in ieder geval niet in je gezicht springt en hem zeker niet aan te raken. Na een kwartier duikt hij de schuur in en heeft hij het enorm druk om overal te snuffelen en alles te bekijken.

Dat geeft ons tijd om even te praten en op een rijtje te zetten wat ze precies van me verwachten.

Sjaak steekt direct van wal: “Ik heb gezegd dat ik dit nog voor hem wil doen, maar als het niet verbeterd dan moet hij weg. Ik laat mijn huis niet slopen door een hond. Hij heeft me inmiddels duizenden euro’s gekost aan nieuwe meubelen. En hij weet dondersgoed dat hij die niet mag slopen want als we thuis komen dan komt hij heel laag naar ons toe en als ik mijn stem verhef dan duikt hij in de verste hoek die hij kan vinden.”
Ondertussen begint Loes te snikken. Ze snapt haar man best maar ze wil ook haar hond niet kwijt. Ze had zulke goede verhalen over mij gehoord dat ze hoop dat ik dit snel op kan lossen.

“Oei” denk ik, “dat is een zware taak om dat binnen 1 privé training op te lossen”.

De hond weet dat hij fout is

Ik besluit te starten met het laatste stukje uit te gaan leggen.
Ik vertel Sjaak dat hij tegenwoordig waarschijnlijk al heel argwanend binnenkomt in huis en hij verwacht dat er weer iets gesloopt is.

Sjaak bevestigd dit en Loes doet er nog een schepje bovenop door te zeggen dat Sjaak vaak al zegt: “ik ben benieuwd wat die pleurishond nu weer gesloopt heeft”.

Ik vertel dat de hond zich niet schuldig gedraagd, omdat de hond in zijn ogen niets verkeerd heeft gedaan. Maar het feit dat Sjaak binnenkomt en eigenlijk al boos is voordat hij weet wat er gebeurt is maakt dat de hond direct gaat proberen de baas te kalmeren. “Hij reageert dus op jouw houding en jouw energie” zeg ik tegen Sjaak.

“Ja natuurlijk” zegt Sjaak, “nu zal ik straks de schuld krijgen van dat die pleurishond alles in huis sloopt.”

“Nee” zeg ik, “dat zeg ik niet. De reactie van de hond die je nu aangeeft is dat de hond heel goed weet dat hij het niet mag. Maar Semm weet helemaal niet dat hij dit niet mag. Hij reageert juist zo schuldig omdat jij al boos binnenkomt.”

“Ja vind je het gek” zegt Sjaak.

“Nee” zeg ik,  “ik vind het niet gek en ik snap zelfs dat je kwaad bent als de hond al zoveel heeft gekost. Maar je zegt dat de hond weet dat hij fout is en dat klopt niet want de hond weet namelijk niet dat hij fout is geweest, hij reageert op jou boosheid.”

Beginnen bij het begin

Ik zeg dat we bij het begin gaan beginnen en vraag of Semm altijd gesloopt heeft, op welke momenten en natuurlijk de vraag of hij wel eens in een bench verblijft en hoeveel en hoe vaak hij  slaapt.

Loes is inmiddels een beetje gekalmeerd en begint het gesprek:
“We hebben Semm van pup af aan en hij is altijd enorm druk geweest. Het is niet alleen het bewuste slopen wat veel geld heeft gekost maar als pup rende hij letterlijk over de kasten, de tafels en de banken heen, gooide alles uit de vensterbank en….. nou ja eigenlijk was hij niet te houden.”

“Hij kan vanaf pup af aan al niet in de bench want hij gilt en schreeuwt alles bij elkaar en het was echt een strijd om hem in de bench te krijgen. Maar het slopen wat hij nu doet is echt van de laatste tijd”

Ik vraag wat de laatste tijd is?

Loes zegt: “ Het is eigenlijk begonnen toen we verhuisd zijn drie maanden geleden”

Slopen heeft vaak een oorzaak

“Ahhhh” zeg ik, “ik heb denk ik de oorzaak dan al meteen gevonden.”

Sjaak en Loes kijken me allebei vragend aan.

Ik begin te vertellen:
“Voor ons als mens is alles duidelijk. We gaan ons huis te koop zetten en we kopen een ander huis waar we heel blij mee zijn. We gaan klussen en de hond is er misschien wel of misschien ook niet bij geweest. In ieder geval is het klussen en de verhuizing achter de rug en we gaan genieten van ons nieuwe huis. Alles staat nog op een andere plaats en we hebben nog niet alles op orde maar we kunnen er wonen en zijn er blij mee. Voor de hond echter is het een verplaatsing. Hij wordt uit zijn veilige omgeving gehaald (jullie oude huis) en in een huis gezet met nieuwe geurtjes, nieuwe geluiden en hij voelt zich daar nog helemaal niet op zijn gemak.
Jullie leven gaat weer gewoon door en jullie gaan boodschappen doen, op visite, naar het werk of noem het maar op. De hond zit alleen in een voor hem onbekende en waarschijnlijk ook onveilige omgeving. Hij heeft geen idee of dit de enige verandering is, de geluiden kent en herkent hij niet, krijgt hij straks andere baasjes, horen er nog andere mensen, honden, of dingen bij dit huis die hij niet kent. Allemaal dingen die spannend zijn. En daar zit je dan als hond.
Het feit dat Semm is gaan slopen betekend dat hij in paniek is.”

Ik heb van Loes inmiddels de foto’s gezien van de dingen die hij gesloopt heeft en het heeft allemaal te maken met de deur, hij heeft geprobeerd de deurpost eruit te knagen, daarbij een stuk van de muur meegenomen, de matten gesloopt, het vliegengordijn naar beneden getrokken.
Inmiddels is hij ook aan de bank begonnen , een stuk van de salontafel…. En dan nog een heleboel kleine dingetjes.

Ik vertel ze dat het slopen puur een paniek reactie is en het feit dat hij is begonnen bij de deuren een soort van vluchtpoging is geweest.
Een hond wordt rustig van kauwen en om die reden heeft hij gekauwd en getrokken aan alles wat hij te pakken kon krijgen.
En nee, hij weet niet dat het niet mag. Hij heeft alleen geprobeerd om uit alle macht duidelijk te maken wat hij wilde door te slopen en proberen naar buiten te komen. Hij heeft de afstandsbediening kapot gemaakt en jassen omdat daar de veilige geur van het baasje aan zit. Dan het feit dat jullie boos thuis komen maakt dat deze woning er voor hem niet leuker op wordt. Hij heeft dat in het andere huis nooit meegemaakt dat jullie boos thuis kwamen en nu alleen maar.

“In het andere huis heeft hij ook nooit gesloopt” roept Sjaak gefrustreerd

“Nee” zeg ik, “omdat hij zich daar veilig voelde.

Oplossing: een bench

Ik merk dat Sjaak eigenlijk té boos is om te luisteren en is eigenlijk niet voor rede vatbaar.
Ik besluit om per direct te starten met het geven van een “ oplossing” en dan zet ik het hele verhaal over de hond wel op papier. Maar eerst vraag ik aan Sjaak of hij bereid is nog tijd en energie te steken in een oplossing.
Dan schiet Loes opeens uit en zegt dat ze dat zeker gaan doen omdat ze nooit beseft heeft wat ze Semm eigenlijk hebben aangedaan. Sjaak lacht een beetje schamper en zegt dat vele honden zouden willen dat ze zo’n thuis hadden, dat hij bijna als koning behandeld wordt. Loes zegt dat Sjaak eigenlijk nooit een hond wilde en hem getolereerd heeft omdat zij zo graag wilde.

Naast dat ik besluit even te stoppen met uitleg over hoe de hond zich voelt, (dat doe ik op papier wel richting Loes) besluit ik ook om de oplossing wel zodanig uit te leggen dat het een behoorlijke tijd gaat duren voordat de Semm weer terug op de rit is. Als ik nu met een soort van quick fix oplossing komt en het is over twee weken nog niet opgelost…..
Soms moet je als trainer ook een beetje inspelen op de mensen. Het zijn in feite de mensen die je traint, je bent de tolk van de hond maar ze moeten wel willen luisteren.

Ik begin dus te vertellen dat ik een oplossing heb maar dat het misschien wel een aantal maanden gaat duren voordat de hond zich echt veilig voelt en dat de oplossing op dit moment uitlsuitend bestaat uit het voorkomen dat Semm nog meer kan slopen, want ik snap dat je niet op nog meer schade zit te wachten.

Ik zeg dat Semm vanaf nu dagelijks een aantal uurtjes in de bench gaat.  Ik zie dat Sjaak wil reageren en praat snel verder. Semm gaat vanaf nu benchtraining krijgen. Hij krijgt zijn eten in de bench en alleen nog in de bench. Verdeeld over 4 porties per dag en we gaan starten met vier keer per dag een half uurtje in de bench waarbij je naast de bench gaat zitten en waarbij je hem alleen maar bijstaat om te zorgen dat hij rustig wordt en blijft. Geef hem iets te kauwen na zijn eten en blijf rustig naast hem zitten met een boek of een tijdschrift.
Loes zegt dat ze wel drie ochtenden in de week werkt en hij gilt dan alles bij elkaar in de bench.

Niet alleen laten als de hond nog in paniek kan schieten

Ik vraag of ze bereid is om wat geld te investeren in een halve dagopvang voor de komende twee maanden zodat we tijd hebben om de benchtraining goed op te zetten.

Sjaak laat een diepe zucht horen, en Loes zegt dat dat zeker kan in het pension waar Semm altijd naar toe gaat en zal dat vanmiddag ook meteen gaan regelen.

Sjaak vraagt of het slopen dan ook compleet over is na die twee maanden, Ik zeg dat ik niet weet of het slopen over is maar dat Semm dan zeker wel gewend is aan de bench en dat ze hem dan in ieder geval zonder problemen in de bench kunnen doen mits ze natuurlijk wel regelmatig trainen met die bench.
Loes valt onmiddellijk in en zegt dat ze dat zeker gaat doen.

Ik vraag Sjaak wat hij van het idee vindt.
Hij zegt dat hij het allemaal wel gaat afwachten.
Ik vertel ze dat ik een trainingsplan ga opstellen voor de bench, maar ook voor het alleen thuis blijven en dat we over twee maanden Semm waarschijnlijk wel zover hebben dat hij rustig in de bench gaat, ik vertel verder dat het wel belangrijk is dat Semm niet alleen in huis gelaten wordt op dit moment omdat als hij in paniek schiet hij opnieuw weer zal gaan slopen.

Trainingsplan inclusief uitleg

Ik heb voor Loes een mooie uitleg gemaakt over hoe een hond op stemmingen reageert. Dat hij heeft geprobeerd om hen te kalmeren en dat dat net lijkt of hij zich schuldig gedraagt. Ik heb er ook bijgezet dat dat gedrag waarschijnlijk snel zal veranderen als ze gewoon weer op de “normale” manier binnenkomen.
Ik heb er ook ingeschreven dat ze Semm de kans moeten geven om te wennen aan de nieuwe omgeving, en het alleen laten weer op moeten gaan bouwen zoals bij een pup.

Eindresultaat

Ik spreek Loes ongeveer 2,5 week later. Semm is nog niet in de dagopvang geweest. De buurvrouw had aangeboden om te helpen. Semm is een weekje bij de buurvrouw geweest en ligt inmiddels in de bench als Loes is gaan werken. De buurvrouw heeft een babyfoon zodat ze de hond snel hoort.

Het “schuldige” gedrag hebben ze niet meer gezien en Semm heeft niets meer gesloopt. Sterker nog, hij lijkt wel rustiger geworden. Ik zeg dat dat waarschijnlijk komt omdat hij nu meer rust krijgt.
Loes is helemaal happy en blij dat het weer de goede kant op gaat.

Heb je ook een probleem met je hond?

Waarom zou je bij mij komen trainen

Privé training of privé probleemtraining

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *