Janus moest opnieuw socialiseren

Vandaag ben ik op bezoek bij Karel en Marjan. Ze hebben van een boerderij een hond overgenomen van ongeveer 1,5 jaar oud. Janus, Janus is een Drentse patrijs en heeft van pup af aan met meerdere honden samengeleefd op een boerderij. Ze konden gaan en staan waar ze wilden binnen de hekken en ze vormden een kleine roedel op de boerderij. Hun baasjes waren oud en zijn van de boerderij vertrokken. De nieuwe eigenaar van de boerderij heeft de honden netjes herplaatst omdat hij maar 1 hond op de boerderij wilde en Karel en Marjan hebben Janus dus overgenomen.

Achterna lopen

Janus heeft zich voor een boerderijhond zeer goed aangepast. Hij is volledig zindelijk in huis en geeft van het begin af aan duidelijk aan dat hij naar buiten moet. Ondanks dat hij nooit in een bench heeft gezeten vindt hij het geen enkel probleem om in de bench te verblijven in de nacht.

Er zijn echter wel een aantal andere probleempjes waar ze tegenaan lopen en dat is dat Janus Marjan letterlijk overal achterna loopt en dat Marjan daar helemaal gek van wordt.
Als ze de deur voor zijn neus dicht doet dan doet Janus hem open. Hij heeft zich heel snel de kunst van het deuren openen eigen gemaakt. De klink heeft al alle kanten op gestaan en toch weet Janus hem steeds weer te openen.

Janus heeft duidelijk verlatingsangst en daar gaan we als eerste mee aan de slag.

Gehoorzaamheid

Ik vraag aan Marjan of ze al zijn begonnen met de gehoorzaamheid en dan met name de af en de af blijf is wel belangrijk.
Marjan zegt dat ze nu 2 lessen heeft gehad en dat hij met wat hulp inmiddels wel af kan gaan maar dan in de sphinx houding. Ik vind dat voor nu wel even genoeg.

We gaan starten met Janus een vaste plaats in de kamer te geven en hem daar neer te leggen. We starten met Janus neer te leggen en dat doet hij zonder problemen. Ik zeg Marjan dat ze een stap weg en een stap terug moet doen en hem daarna meteen moet belonen als hij nog steeds ligt. Janus vindt het prima en blijft braaf op zijn plaats liggen. 2 stappen gaat ook prima.

We gaan even testen, dus ik vraag Marjan als Janus op zijn plaats ligt om op de bank te gaan zitten. Dat was echter een stap te ver voor Janus en hij stond op en liet zich naast Marjan weer op de grond zakken.

Ik geef Marjan de opdracht om dit te gaan oefenen en uit te gaan bouwen zodat ze steeds verder en steeds langer een stukje weg kan.

Plaatstraining

Daarnaast geef ik haar plaatstraining om te gaan trainen zodat ze Janus vanaf de bank naar zijn plaats kan sturen op het moment dat ze de af-blijf en de plaatstraining erin getraind heeft.

Marjan vraagt of dit de oplossing zal zijn voor zijn verlatingsangst. Ik zeg dat het misschien niet direct de oplossing zal zijn voor zijn verlatingsangst maar dat het in ieder geval een begin is om hem zich ook veilig te leren voelen als ze een paar meter verder zit in plaats van dat hij op of naast haar voeten ligt.
Ik vertel haar dat ze Janus de eerste 2 weken gewoon nog achteraan moet laten lopen en daarin niets moet veranderen en dat ze tijdens de af-blijf training en de plaatstraining eerst moet proberen om zo ver en zo veel mogelijk door de woonkamer te lopen in plaats van uit het zicht te gaan.

Ik leg haar uit dat de hond op de boerderij waarschijnlijk altijd een leider heeft gehad en het was in verhouding met de hele wereld maar een klein stukje wat hij in de gaten moest houden. Nu woont hij in een huis waar jij als zijn leider via verschillende kanten eruit kan en  hij moet dan maar afwachten of je weer terug komt. Hij moet dus maar afwachten of hij vanavond eten krijgt en drinken krijgt.
Hij is uit zijn eigen veilige omgeving gehaald en in een voor hem hele onveilige omgeving terecht gekomen waar jij zijn enige houvast bent. Hij moet nu langzaamaan leren dat deze houvast niet weg is als je een deur door gaat.

Om die reden is het belangrijk om de hond veel informatie te geven en veel tegen hem te praten en te vertellen wat je gaat doen, dat je bijvoorbeeld naar de keuken gaat of naar boven of waar dan ook. Ondanks dat hij met je mee loopt vertel je hem toch waar jullie naar toe gaan. Dat geeft hem, ondanks dat hij je niet verstaat, een gevoel dat hij erbij hoort en dat hij zich veilig kan voelen.

Marjan zegt dat ze het inderdaad op deze manier wel begrijpt en snapt ook heel goed wat de training inhoudt.

Socialisatie/geluiden

Verder is Janus bang van heel veel geluiden in huis en hij probeert zich dan te verstoppen.

Ik vraag of dat alleen binnen is of ook op straat.

Marjan zegt dat ze nog niet de straat op gaat omdat hij inderdaad daar heel veel eng vindt. Achter hun huis is een klein grasstrookje waar ze hem uit gaat laten en hij wil dan ook onmiddellijk weer terug de poort in naar de tuin.

Ik zeg dat we dan eerst aan het probleem binnen gaan werken. Marjan en Karel hebben 3 lessen dus binnen die drie lessen gaan we ook zorgen dat ze met Janus kan gaan wandelen maar Janus moet zich binnenshuis eerst veilig voelen.
Ik vraag waar hij binnenshuis bang van is.

Marjan somt het lijstje op, de stofzuiger is het allerergst, maar ook de magnetron die een piepje geeft, de oven die een zoemend geluid maakt, de vaatwasser als hij aan het spoelen is, de wc als er wordt doorgetrokken en de wasmachine.

Omdat het niet te doen is om alles om de haverklap aan te zetten vraag ik haar om alle geluiden op te nemen en bij voorkeur achter elkaar.
We gaan in ieder geval met de stofzuiger beginnen. Die staat vanaf vandaag in de kamer en blijft daar ook staan tot Janus er normaal langs durft te lopen. Als ze gaat stofzuigen mag Janus nog even de kamer verlaten maar hij blijft de rest van de dag midden in de kamer staan en Marjan loopt de hele dag als ze naar een andere ruimte gaat via de stofzuiger, ze zet de stofzuiger als ze gaat zitten zo neer dat Janus er niet omheen kan. We proberen dit al meteen tijdens deze sessie uit en in de eerste instantie als de stofzuiger de kamer binnenkomt vliegt Janus onder de eettafel. Als Marjan echter op de bank gaat zitten komt hij heel voorzichtig toch kijken en probeert ondanks de stofzuiger naast Marjan te gaan liggen. We zetten de stofzuiger aan en hij slaat direct weer op de vlucht. Dit keer komt hij niet terug ondanks dat Marjan op de bank blijft zitten.

Na ongeveer 10 minuten gaat hij toch voorzichtig rondlopen maar hij komt nog niet in de buurt van de stofzuiger.

Ik geef Marjan aan dat ze als ze zit de stofzuiger zoveel mogelijk aan moet zetten en verder er een mooi spoor snoepjes naar toe moet leggen (gelukkig eet Janus graag) dit werkt op dit moment nog niet maar dat zal met een paar dagen gewenning wel gaan werken.

Geluiden

Het laatste voor deze keer zijn de overige geluiden waar Janus bang van is. Marjan gaat die opnemen op haar telefoon en gaat die per drie dagen een stukje harder afspelen tijdens het eten van Janus. Het is de bedoeling dat Janus de geluidjes gaat associeren met lekkere dingen en dat er niets gebeurt als deze geluidjes klinken.
Als ze de apparaten in de keuken nodig heeft mag ze klaar staan met een zakje lekkers en iedere keer als hij iets hoort mag ze hem een snoepje geven.

Conclusie

Twee weken later ben ik weer bij Karel en Marjan.  Marjan kan als Janus op zijn plaats ligt de hele kamer doorlopen zonder dat hij opstaat.  Ze zegt dat ze heel hard gewerkt heeft en dat zie ik ook.
De stofzuiger staat nog op dezelfde plaats en ze kan hem tijdens dat Janus op zijn plaats ligt aan doen en ze kan ook stofzuigen waarbij ze het hoekje van Janus wel vermijdt. Maar hij gaat niet meer op de vlucht. Hij ligt nog niet op zijn gemak maar er zit vooruitgang in.

De geluidjes die ze opgenomen had via haar telefoon waren iets lastiger vanaf het moment dat het volume op ¾ stond. Hij ging toen niet meer eten en wachtte tot de geluidjes over waren. Marjan is echter ook niet voor 1 gat te vangen en ze liet haar telefoon het hele riedeltje continu herhalen met even een pauze er tussen van ongeveer 10 seconden. De eerste keer begon hij meteen na de geluidjes te eten tot ze weer begonnen, hij keek even rond, en bleef toch dooreten. De tweede dag wachtte hij de tweede serie geluidjes af en ging toen pas eten, maar toen kwam er een derde serie. Maar weer bleef hij bij de derde serie (wel wat ingedoken) eten. Inmiddels begint hij weer meteen met eten maar Marjan is wel even op ¾ van het geluid blijven steken.
Ik zeg dat het prima is en dat we nu pas weer na drie dagen een klein beetje omhoog gaan.

Al met al behoorlijke vorderingen binnen twee weken keihard werken door Marjan en alle vertrouwen erin dat het helemaal goed komt met Janus.

Heb jij nou ook een probleem met je hond en zoek je een oplossing? Ik wil je graag helpen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *