Maandelijks archief: mei 2020

Tissy vindt iedereen té leuk

Ik heb een afspraak met Jacques en Joke. Zij hebben sinds 2 maanden een herplaatslabrador genaamd Tissy  van 1 jaar oud. Ze hebben zich ingelezen en daarbij besloten dat een labrador perfect bij hen zou passen. Hun gezin bestaat verder nog uit 3 kinderen in de leeftijd van 7 t/m 12 jaar.
Tissy komt uit een gezin waar ze hem niet konden bieden wat hij nodig had. Ze zijn gaan kijken en waren meteen verliefd op Tissy. Ze kwam meteen op hen af, en begroette hen wat onstuimig. Omdat er al grote honden in de familie zijn waren de kinderen wel wat gewend en besloten ze Tissy mee naar huis te nemen.

Ze vinden het belangrijk dat Tissy een goed opgevoede hond wordt die makkelijk overal mee naar toe kan. Om die reden hadden ze meteen besloten om met haar op cursus te gaan.

Ik vraag hen wat het probleem is met deze onstuimige, stuiterende dame en ik kan het eigenlijk al een beetje raden.

Jacques start het verhaal en wordt af en toe onderbroken door Joke voor aanvulling.

We zijn met Tissy naar huis gereden en zijn haar eerst gaan uitlaten, althans dat was het plan. Echter Tissy heeft ons over straat gesleept.
En eigenlijk doet ze dat nog steeds, het is echt niet plezierig om met haar te wandelen. Joke vult hem aan: “en ze vindt iedereen leuk en lief, afgelopen week sprong ze tegen iemand op die daarna onderuit ging en heel boos was”
“ja” zegt Jacques, “dat dus, en ze bedoelt het niet boos, maar ze vindt iedereen té leuk”

Hondenschool

“We zijn een week later met de cursus begonnen” gaat Jacques verder, “ Ook daar vond ze alles en iedereen leuker dan ons. Ze heeft geen moment op ons gelet en wat we ook deden, het was net een ongeleid projectiel op het veld.
In huis is het echt de liefste hond die je je kunt wensen, ze knuffelt enorm graag en is heel graag bij je.”

De eerste vraag die ik bijna altijd stel en dus ook bij Tissy is: “hoe vaak en hoe lang slaapt ze overdag?”

Joke geeft antwoord: “ze kan heerlijk slapen, ze zit nog in een bench want ze sloopt als ze los is. En ik heb je site goed gelezen, we hebben vanaf het begin af aan haar volgens schema in de bench gedaan en eigenlijk vond ze dat direct goed. Ze ging dan met een botje slapen en soms ligt ze heerlijk op haar rug te slapen. Ze slaapt op dit moment overdag ongeveer 6 uurtjes, ze gaan nu twee uurtjes in de bench en 2 uurtjes uit de bench.”

Ik ben heel blij te horen dat zo een stuiterende hond voldoende slaapt, want dat betekend dat haar energie niet komt van te weinig rust maar dat ze echt een energieke hond is. Ik vraag of ze graag speelt met een speeltje of iets?

“Zeker wel” zegt Jacques, “ze is gek op een balletje en je kunt hem 100x gooien, ze blijft gaan.”

Inmiddels heb ik deze dame eens een tijdje geobserveerd, het is mooi weer en we zitten buiten op een omheind veld dus ze kan haar energie lekker kwijt. Ze is begonnen met ongeveer 10 rondjes rennen rond het veld en vervolgens is ze overgegaan op snuffelen. Omdat er natuurlijk veel honden op het veld komen is er veel te snuffelen. Ik denk dat ze inmiddels ieder grassprietje heeft gehad dus het wordt tijd om wat te gaan doen.

Contact training

Ik leg ze uit dat we gaan beginnen met de contact training. (https://hondenopvang-pannehoeve.nl/2018/07/30/contact-training/)
Joke en Jacques beginnen allebei te lachen. Daar zijn ze tot nu toe elke training mee bezig geweest en het is tot op heden nog niet gelukt.
Ik geloof ze meteen en dus verplaatsen we naar het hondenspeurhuis. ( Het hondenspeurhuis is een soort van kleine kamer gemaakt als huiskamer om de honden te leren speuren) we schuiven de tafel aan de kant en gaan starten.

Ik laat ze eerst hun gang gaan omdat ze aangegeven hebben dit ook al op cursus gedaan te hebben. Ik zie wat ik heel vaak zie, ze gaan aan de slag met snoepjes en doen hun uiterste best om de aandacht van Tissy te trekken.

Ik laat ze even “aanmodderen” en heb het gefilmd (zoals ik altijd doe) en ik vraag ze even te komen kijken. Als ze zichzelf bezig zien moeten ze wel lachen. Aan de andere kant zijn ze ook een beetje wanhopig omdat het lijkt dat het nooit goed komt.

Klein feestje bij goed gedrag

Ik neem Tissy even over van ze en leg ze uit wat de bedoeling is. We gaan Tissy niet meer roepen (ze reageert niet op haar naam)  en we gaan helemaal niet meer tegen haar praten, totdat ze contact maakt. Ik hou haar aan de lijn maar blijf wel op 1 plaats staan. Tissy snuffelt nog ongeveer 3 minuten door en Jacques zegt net: “zie je wel”  als Tissy naar me opkijkt. Ik maak er een klein feestje, ik prijs haar de hemel in. Tissy gaat mee in mijn enthousiasme en begint wild rond me heen te springen, en tegen me aan te springen. Keer op keer kijkt ze me daarbij aan en natuurlijk wordt dat keer op keer beloond.

Ik zie uit mijn ooghoek de baasjes kijken en ik meen te zien dat ze dit ook niet willen…
En dat snap ik, dit is ook totaal niet de bedoeling maar het is wel een begin.
Ik maan Tissy tot rust en negeer haar voor heel even, voorzichtig kijkt ze naar me op waarom ik zo abrupt gestopt ben met het gek doen. Ik click en beloon haar meteen weer, terwijl ze haar eerste snoepje opeet blijft ze naar me kijken en ik click direct weer en beloon haar met het volgende snoepje, doordat ze naar me blijft kijken kan ik haar direct nog een keer belonen en dan verbreek ik het contact met een kort “OP” en ik draai me om, Tissy draait onmiddellijk met me mee en kijkt me weer aan.
Ik moet eerlijk zeggen dat dit makkelijker ging dan dat ik zelf had gehoopt. Ik beloon haar nog een keer en geef de lijn over naar de baasjes. Uiteraard blijft Tissy naar mij kijken.

Ik geef hen de opdracht om een duidelijk maar kort geluidje te maken. Normaliter ben ik niet van het geluidjes maken maar ze blijft nu contact maken met mij.
Bij het geluidje draait Tissy voor een microseconde haar kop richting de baasjes die van verbazing vergeten te klikken, maar het contact is nu weer op mij. Ik verplaats naar de zijkant en zeg dat de baasjes nog een keer een geluidje moeten maken en direct moeten klikken en belonen als ze die microseconde kijkt. Het lukt, ze blijft even contact houden met het baasje maar dat is echt maar tot ze haar snoepje heeft gehad en dan gaat het contact weer naar mij.

Frustratie

Ik zie de frustratie bij de baasjes toenemen en stop de training even. We gaan even terug naar de grote zandkennel waar Tissy weer even haar gang kan gaan. Ondertussen leg ik ze uit dat ik op dit moment leuker was. Ze hadden exact dezelfde snoepjes maar bij mij kon ze nog een feestje verwachten.

Joke zeg: “dus we moeten iedere keer zo achterlijk met haar doen als ze naar ons kijkt?”

Ik zeg: “Nee dat doe je 1 keer, je bouwt 1x een klein feestje want je ziet dat het werkt bij haar en dat haar contact opeens heel stevig is. Daarna ga je over op drie keer achter elkaar belonen en daarna verbreek je het contact. Je draait je om en wacht tot ze weer contact met je maakt. Ik ga jullie zo terugsturen naar het speurhondenhuis en ik blijf hier, ik ga nu eerst de camera neerzetten en dan ga ik weg en gaan jullie aan de slag.”

Ze gaan aan de slag nadat ik de camera heb geinstalleerd. Het duurt even voordat ik voor het eerst de clicker hoor en ik hoor ze een “klein feestje” bouwen, toch duurt het daarna even voordat ik de clicker weer hoor. Gelukkig hoor ik wel af en toe de clicker dus dat betekend dat ze in ieder geval af en toe contact hebben.
Na 4 minuten breek ik de training af en vraag ze hoe het is gegaan, ze zijn matig enthousiast.  “Het is wel een paar keer gelukt” zeggen ze, “maar het ging niet zoals bij jou”

Ik vertel ze dat ik dit al zo vaak en zo regelmatig doe dat ik daar handigheid in heb gekregen en dat ze niet moeten kijken naar wat ik kan maar wat ze nu zelf hebben bereikt.

Gematigd enthousiast

“Dan’ zegt Jacques,”hebben we een vooruitgang van meer dan 100% geboekt. Maar dit gaan we zeker nog niet op het veld bereiken”

“Dat klopt” zeg ik “en je gaat het op het veld ook niet proberen. Je begint thuis in een prikkelarme omgeving, daar ga je laten zien hoe leuk je bent en hoe leuk het is om contact met jullie te maken. Ik heb begrepen dat in huis dit eigenlijk geen probleem is en dus ga je het daar als eerste belonen. Vervolgens gaan jullie naar de tuin en gaan daar hetzelfde doen, dan voor de voordeur en zo ga je steeds een stukje verder.
Maar… Je gaat niet verder naar de volgende stap als het nog niet lukt op de plaats waar je dan bent.
Op de hondenschool ga je het niet eens proberen, daar ga je alleen kijken wat de oefeningen zijn zodat je die thuis in de huiskamer vast kunt gaan trainen. Heeft jullie trainer verteld dat je dat ook op deze manier zou moeten trainen om het juiste resultaat te bereiken?”

Jacques zegt dat de trainer wel had gezegd dat ze zeker bij Tissy moesten zorgen voor zo weinig mogelijk afleiding tijdens de training.

Ik zie in mijn ooghoek dat Tissy is gaan liggen, de baasjes zien het ook en zeggen verbaasd dat ze normaal alleen zo gaat liggen als ze in de bench zit.

IK zeg dat het voor Tissy genoeg is geweest omdat ze zoveel nieuwe indrukken heeft gehad en ook het contact maken kost gek genoeg enorm veel energie.

De baasjes gaan met Tissy naar huis, toch met een beetje gemengde gevoelens, ze hebben er allemaal nog niet zoveel vertrouwen in.
Na het bezoek maak ik uiteraard direct een verslagje en maak ik het filmpje met commentaar en stuur dan via de mail naar hen toe.

Omslag naar enthousiasme

Na een week krijg ik een enthousiaste mail dat het zelfs op de hondenschool super was gegaan. Ze had natuurlijk niet de hele tijd contact gemaakt maar ze hadden op de hondenschool enkele oefeningen mee kunnen doen, ze maakte echt heel regelmatig contact. Natuurlijk is ze nog steeds onstuimig en heeft ze de concentratie van een goudvis, maar het is echt al een hele verbetering met voordat we bij u zijn geweest.

Ik schrijf ze terug dat ik trots op ze ben en dat ik ze heel veel succes wens en als ze nog vragen hebben dat ze me natuurlijk altijd mogen benaderen.

Nawoord

Het contact maken met een hond blijft een dingetje. Het is echt de allereerste oefening die je met je hond gaat doen en op het moment dat je hond het snapt dat hij contact met jou moet maken ( jij maakt dus geen contact me de hond of je gaat het contact niet afdwingen) en het is leuk om met jou contact te maken dan pas kun je verder met je hond andere dingen aan te leren en zal hij 10x sneller leren.

Arme hond…

Nelleke heeft een privé les afgesproken. Nelleke heeft een Mechelse herder van 7 maanden oud. Haar gezin bestaat haar man, en twee kinderen en natuurlijk zji zelf. Haar man is mechelse herders gewend van thuis uit. Voor Nelleke en de kinderen ( van 14 en 17 jaar oud) is het de eerste hond. Nelleke zegt altijd wat angstig geweest te zijn voor grotere honden maar dat ze het wel aandurfde met een pup die wat groter zou worden.

Lees verder Arme hond…

Waarom zou ik bij jou komen trainen?

Een tijdje geleden kreeg ik deze vraag rechtstreeks gesteld: Waarom zou ik bij jou komen trainen en niet bij een ander?

In de eerste instantie was ik een beetje van de kaart gebracht omdat ik die vraag niet had verwacht. Maar ik vond het wel een leuke vraag, want zonder arrogant te zijn kon ik ook vlot een helder antwoord geven.

Mijn ervaring

Al minimaal 10 jaar leef ik 24/7 met mijn gezin tussen de honden en dan geen vaste groep maar tot 1,5 jaar geleden zijn er hier honderden honden binnengekomen. We hebben daarmee geleefd, ik heb ze getraind en ze geobserveerd.
Maar ik heb er vooral veel van geleerd. Ik observeer en interpreteer het gedrag van de hond en  dan ga ik daarmee aan de slag.
Ik kan niet in de kop van de hond kijken, maar het interpreteren en het daarop reageren heb ik in de loop van de jaren zoveel gedaan dat ik nu zelden nog naast zit.

Door te proberen in de kop van de hond te kruipen en van daaruit te kijken welke hulp hij zou kunnen gebruiken kan ik veel gedragsproblemen oplossen.

Leren

De honden kunnen niet praten, desondanks heb ik veel van ze geleerd. Verder heb ik mijn skills geleerd door te lezen en dat te testen, webinars te volgen en dat te testen of om te buigen naar iets wat lekkerder werkt.
Lezingen en seminars gevolgd met daardoor soms een andere kijk op dingen die dan weer uitgeprobeerd werden.

Verder heb ik uiteraard ook kritisch naar mezelf moeten leren  kijken en soms ook dingen moeten veranderen waarvan ik overtuigd was dat ze gewoon goed waren.

Ik heb hierdoor mijn skills geleerd, verbeterd en al heel veel baasjes geholpen die bereid waren kritisch naar zichzelf te kijken. Het probleem ligt voor 85 % bij de baasjes. Uiteraard niet bewust, maar als je niet kritisch naar jezelf kunt zijn in de omgang met je hond zal er nooit verbetering komen.

Ik heb heel bewust nooit een cursus of opleiding gedragstherapie gedaan. Ik wil luisteren naar anderen, hun mening overwegen en testen maar niet opgedrongen krijgen dat ik zo moet denken en het zo verplicht moet leren.

Werkwijze

Elk onderdeel van de training film ik, indien nodig of als het lukt een voor en een na filmpje. Het filmpje krijg je uiteraard toegestuurd voorzien van commentaar zodat je de interactie met je hond ziet en ziet wat je fout doet of juist goed doet en moet uitbouwen.
Je krijgt een verslag van alles wat we besproken hebben met de theorie en de reden waarom bepaalde dingen getraind moeten worden  en wat het uiteindelijke resultaat zal zijn.
Je krijgt handvaten om de symptomen te bestrijden maar ook een behandelplan om het achterliggende probleem aan te pakken.

Mijn missie voor elke hond de juiste baas neem ik in dit geval zeer letterlijk door het baasje de juiste begeleiding te geven.

Wat doe ik zoal op de Pannehoeve

Zelf voor mijn kinderen zorgen en mijn kinderen op zien groeien, dat was de visie die ik voor ogen had toen ik kinderen kreeg. Dit strookte totaal niet met mijn werk wat ik had als horeca manager en kort na de geboorte van mijn dochter ben ik gestopt. Na een tijdje “zielig” thuis gezeten te hebben wist ik dat ik iets met mijn leven wilde.
IK ben begonnen met het opvangen van honden voor een andere stichting. Al snel kreeg ik de meest moeilijke honden in mijn handen omdat ik het geduld en inmiddels wat ervaring had.
Van alle honden heb ik wat geleerd en veel honden heb ik begeleid naar een goed huis.

Omdat ik het vaak niet eens was met hoe de stichtingen te werk gingen ben ik met een collega een eigen stichting gestart. Omdat ik een ander doel voor ogen had met mijn stichting dan mijn collega ben ik uiteindelijk alleen verder gegaan en daar is de Pannehoeve uitgegroeid.

Inmiddels heb ik misschien al wel 1000 honden aan een nieuw huisje geholpen. Deze honden varieerden van heel makkelijk tot heel moeilijk maar het is bij 98% gelukt om ze geplaatst te krijgen en een goede match voor ze te maken.

Inmiddels was de organisatie een beetje te groot geworden en kwam ik niet meer toe aan hetgeen ik het liefst doe en dat is trainen met de honden. Met heel veel honden kun je niet trainen omdat de verzorging enorm veel tijd vraagt.

Nog steeds is mijn baan een dagtaak. Ik verzorg samen met vrijwilligers en stagiaires de honden. We zijn van ongeveer 60 honden gekomen en zijn aan het afbouwen richting 25, er lopen er nu nog iets meer maar we gaan rustig aan richting de 25 nu.

De verzorging houdt in:

  • Schoonmaken van kennels en benches
  • Afwassen van etensbakken
  • Wassen van dekens
  • Voeren
  • Schoonmaken van het terrein

Maar ook

  • Vachtverzorging van de honden
  • Knuffelen van de honden
  • Observeren van de honden
  • En de overige tijd wordt ingezet om te trainen en te socialiseren

Samen met ons gezin leven we 24/7 met en tussen de honden. En dan niet 1 of 2 maar de afgelopen 15 jaar zijn er honderden gekomen en gegaan. Doordat ik met ze samenleef heb ik de hondentaal enorm goed geleerd en kan ik vrijwel iedere hond “verstaan” (zij mij soms niet als ze bananen in hun oren hebben) en begrijpen.

Verandering van bedrijf

We hebben altijd honden uit Spanje gehaald en die in Nederland aan goede baasjes geholpen. Ik heb dus heel veel geleerd over en van de Spaanse honden, maar ook over de impact die een herplaatsing op een hond heeft en welke fases herplaatshonden doorlopen.

Inmiddels zijn er zoveel herplaatsorganisaties dat wij ons 1,5 geleden zijn gaan richten op de honden die te druk waren voor in een gezin, veelal werkhonden.
We zijn begonnen deze honden op te leiden als detectiehond en een behoorlijk aantal van hen hebben inmiddels een mooie baan als detectiehond.

Inmiddels krijgen we zoveel honden uit Nederland aangeboden dat we die eerst een kans geven en dus op dit moment geen honden uit het buitenland halen.

  • Ik kan enorm genieten van het feit dat ik een hond binnen krijg die helemaal niets kan en die weggaat en helemaal getraind is en of dat dan in het speuren is of in de gehoorzaamheid, dat maakt me niet uit. Gewoon het feit dat ik lekker met deze hond aan de slag ben en dat ik hem zie groeien maakt mijn werk zo geweldig.