De vorige eigenaren zijn niet eerlijk geweest over de hond!

Tegenover me zit een beginnend hondenbaasje, haar naam is Ansje. Haar gezin bestaat uit een man en 3 kinderen in de leeftijd van 7 tot en met 13 jaar.
Ansje heeft haar baan opgezegd om dat ze een eigen bedrijfje is begonnen als budgetcoach. Ze werkt hierbij heel veel van thuis uit. Om die reden hebben ze de keuze gemaakt om een hond in hun gezin op te nemen.
Ze wilden geen pup omdat ze bang waren dat ze door hun “onwetenheid” de pup zouden verpesten.  In verband met de vriendjes van de kinderen die regelmatig over de vloer komen en cliënten van Ansje, die ook aan huis komen was de keuze gevallen op een golden retriever van 1,5 jaar oud genaamd Apollo.

Vorige eigenaren zijn niet eerlijk geweest.

Via Marktplaats waren ze terecht gekomen bij een oud echtpaar waarvan de man terminaal lag en de vrouw nauwelijks kon lopen. De hond was vrolijk en enthousiast toen ze bij deze mensen binnen kwamen. Er werd wel verteld dat hij nog niets had geleerd, maar dat hij wel zindelijk was. Verder zou hij goed zijn met andere honden en vriendelijk tegen alle mensen.
Ze besloten de hond mee te nemen.
Maar ,besluit Ansje het begin van haar verhaal, deze mensen zijn echt niet eerlijk geweest over de hond.

_Ik vraag waarover ze dan niet eerlijk zijn geweest?

Nou, zegt Ansje, hij kan helemaal niet met andere honden en in het begin was hij vriendelijk tegen iedereen die binnenkomt. Maar tegenwoordig gromt en blaft hij en hij heeft onlangs zelfs de vriend van mijn vriendin gebeten…

_Ik vertel ze dat de vorige eigenaren dit waarschijnlijk ook niet hebben geweten, simpelweg omdat Apollo het bij deze mensen nooit heeft laten zien. En waarom hij zo veranderd is zal in mijn verhaal straks duidelijk worden.

De eerste weken met de nieuwe hond

_Ik vraag aan Ansje hoe de eerste dagen met de hond waren geweest?

Ansje verteld dat de eerste 2 weken echt fantastisch waren geweest en ze gingen er echt vanuit dat ze een lot uit de loterij hadden gewonnen. Ze hadden besloten om de hond eerst aan hen en aan zijn nieuwe omgeving te laten wennen voordat ze op cursus zouden gaan. Maar de hond deed het eigenlijk zo goed dat ze het idee van een cursus al in de eerste week hadden laten varen.
Naar hun idee luisterde hij vanaf het begin af aan fantastisch en hij liep al vrij snel los omdat hij toch heel dicht in de buurt bleef. Hij was zindelijk en hij vond het geweldig om met een balletje te spelen. Ook was hij volgens Ansje al heel snel aan hen gehecht want hij liep hen de hele dag achterna. Mensen die op bezoek kwamen werden enthousiast begroet door hem. Alleen bij de vriendjes van de jongste moest ik oppassen want die gooide hij in zijn lompheid omver. Maar hij was superlief en kroelde heel erg graag.
Hij vond het ook erg leuk om op het strand of in het park met andere honden te spelen.

Wanneer kwam het ongewenst gedrag

_Ik vraag Ansje wanneer het fout ging en wat er fout ging.

Ze verteld dat de hond ongeveer 3 weken bij hen was toen ze met hem naar het strand gingen. Er waren geen andere honden op het strand op dat moment dus besloten we met hem met het balletje te spelen. Op een gegeven moment komt er uit het “niets” een hondje bij en daar begint hij mee te vechten om zijn balletje. We schrokken daar wel van omdat we hem zo niet kenden…

Al snel besloten we dat we dan alleen nog maar met een balletje speelden als er echt geen andere honden waren of konden komen.
Maar vanaf dat moment blafte hij op elke hond, ook tijdens de wandeling. Hij was echt boos dan. De wandelingen werden steeds minder leuk.
Kort daarna begon hij ook te blaffen als de bel ging. Dat wilde ik niet hebben maar hij was niet te stoppen.
Ook blaft en jankt hij als we weggaan en nu heeft hij afgelopen week de man van mijn vriendin gebeten.
Ik vertrouw hem niet meer, hij is voor ons echt de liefste hond op aarde, maar dit kan echt niet.

Ze wordt er emotioneel van.
En de hond? Die ligt na een enthousiaste begroeting en een snuffelrondje rustig aan onze voeten te slapen.

Visitegedrag wat is het?

_Ik vraag haar: “weet je wat visitegedrag is?”

Ansje zegt dat ze uiteraard weet wat visite is maar wat bedoel ik precies met het gedrag van de visite?

_Ik start mijn verhaal:
Eerst een vraag aan haar: “Als jij een paar dagen op visite bent bij mensen die je niet heel goed kent, doe je dan hetzelfde als thuis?”

Ze antwoord met een nee.

_Mijn volgende vraag is: “Hoe vaak en hoe lang slaapt de hond?”

Ze antwoord dat dat pas na het eten ’s avonds is als iedereen rustig op de bank zit.

_Dan steek ik mijn verhaal af:
Je gedraagt je bij mensen die je niet zo goed kent en waar je op visite bent niet alsof je thuis bent. Zo werkt het bij een hond ook. Een hond komt binnen in een vreemd huis, een vreemde omgeving en vreemde mensen. Hij gaat eerst zo snel mogelijk op zoek naar vastigheid:

  • Wie woont er hier
  • Wat mag ik wel
  • Wat mag ik niet
  • Wie beschermt mij als er iets gebeurt

Op het moment dat de hond binnenkomt is alles nieuw en laat je je van je beste kant zien. Een hond ziet aan jouw lichaamshouding wat je leuk vindt en hij zal dus in het begin enorm zijn best doen om jullie te pleasen.

Bij iedere hond is het waak- en verdedigingsmechanisme ingebouwd, misschien bij een herder en een rottweiler veel sterker maar ook bij een golden zit het ingebouwd.

Vertrouwen en veilig slapen

Na een aantal dagen heeft de hond het thuisritme wel door. Hij weet wie er bij het gezin horen en wie niet. Wie er vaak over de vloer komt (bijvoorbeeld je vriendin maar niet haar man). Van wie hij zijn eten krijgt, wie er met hem speelt en bij wie hij moet zijn voor een kroel.
Vertrouwen duurt echter wat langer, net als het zich veilig voelen waardoor hij nog te weinig slaapt (http://hondenopvang-pannehoeve.nl/2020/04/07/zo-belangrijk-is-slapen-voor-je-hond/ )

Ik zie op het gezicht van Ansje een stukje herkenning

Ik vervolg mijn verhaal:
Jullie hond heeft door de overplaatsing naar jullie ook trauma opgelopen. Alles wat veilig voor hem was viel in 1 klap weg.
Nieuw huis, nieuwe mensen, nieuwe regels, dit kan zomaar weer gebeuren.

Ik zie Ansjes gezicht betrekken en ze zegt: “dit is eigenlijk wel heel zielig voor hem”

Uitproberen en grenzen testen

_Ik leg haar uit dat het misschien zielig is maar dat dat niet mag meespelen in de opvoeding. Zielig (http://hondenopvang-pannehoeve.nl/2018/09/18/dat-is-pas-zielig/ ) daar kan een hond niets mee.

Na een aantal weken als hij de regels denkt te kennen gaat hij die regels uitproberen, wat gebeurt er als hij de grenzen probeert te verleggen.
Het 1e incident, het balletje op het strand was een samenloop van omstandigheden:

  • Moe en een kort lontje door te weinig (goede) slaap
  • Soort van bezitsagressie omdat hij al eerder alles is kwijtgeraakt.

En jullie schrokken dus hij heeft geen correctie gehad en kon dus makkelijk een grens over

Uitvallen en vechten

Dat hij nu uitvalt naar andere honden kan zijn omdat hij daar de kans voor heeft gehad en het heeft gewerkt (de andere hond ging weg), maar het kan ook zijn dat hij jullie nu beschermd omdat het waak en verdedigingsmechanisme is getriggerd. En hij is “niet beschermd” in zijn gevecht met de andere hond dus hij heeft het idee dat jullie hem niet beschermen en dat hij het zelf moet doen. Waarschijnlijk zal het één of een combinatie van deze factoren zijn waardoor hij nu uitvalt.

Ansje vat het verhaal samen als: “we moeten dus strenger optreden in ieder geval om hem meer leiding te geven?”

_Ik leg haar uit dat leiding geven (http://hondenopvang-pannehoeve.nl/2018/08/09/hoe-geef-ik-leiding/) niet per defenitie strenger hoef te zijn. Hij heeft duidelijkheid nodig en hele duidelijke grenzen. Er moeten consequenties zijn aan het overschrijden van een grens.

Blaffen en happen in huis

Dan nog wat betreft het blaffen en happen in huis. Het huis is inmiddels zijn veiligste haven die hij heeft. In zijn vorige veilige haven kwamen jullie binnen en namen hem mee. Dus iedereen die nu binnenkomt kan zomaar dezelfde plannen hebben.
Maar het kan ook zijn dat hij iets voor jullie terug wil doen en dat is het hol beschermen. Jullie hebben nog niet laten zien dat jullie als leider op kunnen treden en dus doet hij dat voor jullie door iedereen uit het “hol” ( jullie huis) weg te jagen die er niet horen.

Ansje slikt nog eens een keer,ze heeft alle begrip voor het hondengedrag en voor de hond maar bedenkt zich dat het wel heel gemeen en egoïstisch was om de hond daar zo maar mee te nemen.

_Ik vertel haar dat ze het zo niet moet zien. De hond moest weg en was het niet met hen dan was hij met een ander meegegaan.
Ik vertel haar dat ze geen verkeerde keuze hebben gemaakt, maar dat ze een verkeerde start hebben gemaakt door onwetenheid.

Ze zegt dat ze het allemaal wel begrijpt maar vraagt zich wel af of het op te lossen is en of zij degene zijn die dat ook kunnen.

Bij iedere herplaatsing van de hond verdwijnt een stukje vertrouwen in de mens

_Ik vertel haar dat het voor de hond vele malen slechter zou zijn als hij nu weer ergens anders opnieuw zou moeten beginnen, dat zijn vertrouwen in de mensheid dan zo’n klap krijgt dat hij misschien wel nooit iemand meer vertrouwd en ik verhaal haar ook dat het zeker wel op te lossen is en dat we een plan van aanpak gaan maken.

Als laatste vertel ik haar dat dit hele verhaal wat ik haar nu verteld heb, niet wetenschappelijk is onderbouwd. Dat ik het probeer te zien door de ogen van de hond en dat ik me het gedrag daarbij heel goed kan voorstellen. Verder is het een patroon wat bij heel veel herplaatshonden voorkomt, maar gelukkig niet bij allemaal. Mensen en honden liggen heel dicht bij elkaar wat betreft beleving en emoties. Dus door het verhaal te vermenselijken heb je een beetje een idee hoe een hond zich zou kunnen voelen, maar ook hoe je je hond kan helpen.

Nog niet alle problemen zijn opgelost, dat kan ook niet in een paar weken. Maar doordat ze de hond nu beter begrijpen en beter inspelen op het feit dat hij dingen spannend vindt en hem meer steunen bij dingen die hij eng vindt, gaat hij zich steeds meer voegen in het gezin. Het lukt ze ook steeds beter om grenzen te stellen waar de hond het uiteraard af en toe niet mee eens is, maar door door te zetten laten ze zien dat ze weten waar ze mee bezig zijn en gaat de hond zich steeds vaker neerleggen bij de grenzen die zij stellen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *