stappen plan om het blaffen van je hond in huis te stoppen

Ook ik ben heel lang zoekende geweest, ik heb heel lang gedacht dat ik mijn honden kende. Maar om je hond te kennen moet je de hondentaal spreken en met name in het begin van mijn carriére sprak ik die zelfs totaal niet.

Inmiddels heb ik zoveel honden gezien maar ook bestudeerd en nog steeds zie ik dingen bij honden terug die ik nooit eerder heb gezien. Daarvoor zorg ik dat ik regelmatig trainingen en lezingen van andere trainers bezoek zodat ik nog meer kennis krijg en daardoor mijn honden nog beter begrijp.

Veel mensen hebben niet de mogelijkheid of de gelegenheid om vele honden te bekijken en te bestuderen, ik zit in dat opzicht in een riante positie en zat in een riante positie. Ik heb en had heel veel honden bij elkaar waardoor ik hun interactie met elkaar kon zien maar ook de interactie die ze probeerde te krijgen met mij. Daardoor leerde ik dat ondanks dat geen enkele hond gelijk is, veel honden wel hetzelfde reageren in bepaalde situaties.
Door daar een strategie in te bedenken hoe ik ze in die situaties kon helpen kwam ik tot de conclusie dat met een pakketje basis kennis en een pakketje basis training heel veel “probleem gedrag” kon worden opgelost.

En ik zeg met klem heel veel en zeker niet ALLE.
Want je kunt basis kennis hebben, je kunt een training gaan doen maar als je de basis kennis niet toepast en de training na enkele dagen opgeeft met de gedachte dat het toch niet gaan werken of dat jouw hond toch niet gaat luisteren dan zal hij ook nooit gaan luisteren.

Ik ga beginnen met de symptomen die ik heb gezien en waar er waarschijnlijk nog veel meer van zijn maar dan subtieler (en misschien voor mij nog wel onbekend omdat ik ze nooit heb gezien)

  • Onrustige hond
  • Een hond die reageert op alles zowel in huis als op straat
  • De hond heeft een kort lontje zoals we dat noemen, kan weinig hebben en heeft vaak naar andere honden toe een lage bijtdrempel (uitvallen)

In deze gevallen heb je vaak te maken met een onzekere hond of een  angstige hond. En het komt vaak voort uit gebrek aan leiderschap.

OEI, dat is iets wat mensen niet willen horen!! En ik krijg dan ook heel vaak al heel snel de tegenreacties:

  • Mijn hond luistert (beste wel) goed
  • Mijn hond weet heel goed wat hij wel en niet mag dus mijn leiderschap is niets mis mee

Ik kan het echter niet anders verwoorden en ik kan niet voorkomen dat mensen zich aangesproken voelen als ik dat zeg. Het is daarnaast erg jammer dat mensen zich aangesproken voelen omdat ze dan niet meer onbevangen naar hun hond kunnen kijken en naar hun eigen gedrag, want met een paar simpele handgrepen tover je leiderschap tevoorschijn.

Je moet er vanuit gaan dat je je hond maar ten dele kan veranderen, echter als jij de omgang met je hond daarnaast ook verandert kun je tot heel veel oplossingen komen, maar dan moet je wel bereid zijn om ook aan jezelf te werken, en om menselijke emoties los te laten en de hond, hond te laten.

Ben je daar toe bereid dat wil ik je aan de hand nemen om je te helpen bij problemen die je ervaart met je hond doordat je hond onzeker is.

Zoals al eerder gezegd, waar komt onzekerheid vandaan?
Onzekerheid betekend dat je hond niet genoeg leiderschap ervaart en problemen op zijn eigen (onhandige hondse) manier probeert op te lossen. En zoals ook al eerder gezegd stuit dit bij veel baasjes op weerstand omdat ze aangesproken worden op hun leiderschapskwaliteiten. Echter iedereen kan baas zijn van een hond, maar voor leiderschap heb je net dat stukje meer nodig.
Ik ga het je uitleggen aan de hand van een menselijk voorbeeld:

Je komt op een nieuw bedrijf, een nieuwe functie en totaal geen idee wat je daar gaat doen.
Er zitten twee mannen op kantoor, beiden in dezelfde functie van bedrijfsleider, ze geven je beiden een hand en de ene rent daarna terug naar zijn bureau en heeft het druk en de ander gaat een kop koffie voor je halen. Na de koffie gaat hij met je mee naar je nieuwe werkplek, hij stelt je voor aan je nieuwe collega’s en hij legt je uit wat je moet gaan doen, hij vraagt of je nog vragen hebt. Natuurlijk heb jij nog vragen en hij neemt een stoel erbij en legt alles nog een keer uit op een rustige manier en vraagt tussendoor of je het snapt. Je begrijpt het en kunt aan het werk, hij geeft je aan dat je altijd aan mag kloppen als je vragen hebt. Daar maak je dankbaar gebruik van en keer op keer neemt hij de tijd om naar je te luisteren en bepaalde dingen nog een keer duidelijk te maken.
De andere man die ook op kantoor zat komt binnen en gooit spullen op je bureau met de vraag of je dat zo snel mogelijk wil regelen, als je dan vraagt hoe dat werkt krijg je een grauw en een snauw.
De man die je heeft ingewerkt komt af en toe even bij je kijken en beantwoord al je vragen. Tijdens de pauze keurt de ene man je geen blik waardig terwijl de andere man je meeneemt naar de tafel van je collega’s en je nogmaals voorstelt en je bij het gesprek betrekt. De man die je geen blik waardig keurde zit ook aan tafel en heeft het hoogste woord en hij negeert je totaal terwijl de man die je heeft ingewerkt je iedere keer weer bij het gesprek betrekt.

Ze zijn allebei bedrijfsLEIDER, maar welke ervaar jij als jouw leider?
Waarschijnlijk de man die je begeleidt en je aan de hand meeneemt op het moment dat het nodig is.

Wat doen wij echter bij honden die we eerst zelf hebben laten zwemmen zonder ze leiding te geven? Wij gaan ze op hun kop geven omdat ze iets proberen op hun eigen manier op te lossen omdat wij het niet voor ze doen……………………

Ondanks dat onze honden al heel lang in onze beschaving leven, vallen ze terug in oergedrag op het moment dat ze op zichzelf teruggeworpen zijn. Op het moment dat een hond verplaatst wordt, wordt hij uit zijn veilige omgeving gehaald (hoe slecht die ook geweest is) en geplaatst in een omgeving waar hij niemand verstaat, de regels niet kent en niet weet wat er van hem verwacht wordt. Ze vallen dus terug op hun instinct en handelen daar naar omdat ze niet weten hoe anders te handelen.
En wat doen wij? Wij hebben tal van reacties maar vaak de verkeerde. We worden boos, we schrikken en reageren uit angst. Het zijn over het algemeen allemaal reacties waarvan de hond niet doorheeft dat hij ze veroorzaakt. Hij gaat er vanuit dat hetgeen waar hij zelf op reageert de oorzaak is van jouw frustratie, schrikreactie etc.
Daardoor reageert hij nog feller. Als hij dan ook nog succes heeft met zijn gedrag dan heeft hij dus zelfbelonend gedrag ontwikkeld.

Bijvoorbeeld:

Een hond ziet iemand langs lopen terwijl hij voor het raam staat. Het huis moet hij beschermen denkt hij en hij blaft degene weg. Nu was die persoon toch al niet van plan om langs te komen bij jullie maar de hond heeft wel het idee dat hij die persoon heeft weggejaagd en heeft dus een succesje geboekt. Als hij nu veel van deze succesjes heeft dan zal dit gedrag zich vaster en vaster zetten en op den duur is het echt zelfbelonend gedrag geworden wat je er niet zo makkelijk meer uit krijgt.

De hond als gezinslid

Wij zien onze honden als gezinslid en dat is uiteraard een prima ontwikkeling. We verwachten echter ook menselijke interactie van ze en ook daar gaat het vaak fout. Wat we niet willen horen over onze hond is dat het wezens zijn die egoïstisch zijn, die niets voor niets doen en die er niet zijn om jou te plezieren maar die alleen datgene doen wat ze iets oplevert. Als je je hond op die manier kan zien dan komen veel dingen in een ander daglicht te staan. Een hond die helemaal dol wordt als jij thuis komt. Dat is niet omdat jij thuis komt maar dat is omdat zijn brokken en water weer gegarandeerd zijn. Dit is echter niet wat mensen willen horen en daardoor vinden ze het ook moeilijk om de hond bij thuiskomst te negeren.
We hebben teveel verwachtingen van onze hond, omdat we ze teveel vermenselijken. Als we vanaf nu al die verwachtingen eens gaan laten varen en we kunnen de hond zien zoals hij werkelijk is, een egoïstisch dier wat alleen doet wat hem iets oplevert, dan wordt training opeens een stukje makkelijker.
En dat je daarnaast enorm veel van deze egoïst houdt, en dat je hem graag knuffelt en dat hij je heel veel liefde geeft doet daar namelijk niets aan af want als jij dat vindt is dat prima, maar op sommige punten moet je hem gewoon als hond zien en als hond behandelen om probleemgedrag te kunnen trainen.

Eerste weken met een nieuwe hond

Vrijwel iedere hond doorloopt een fase van onzekerheid, soms heb je honden die enorm stabiel zijn en die fase maar kort hebben of zelfs helemaal niet hebben maar heel veel honden, en zelfs pups doorlopen deze fase. Bij pups noemen ze het soms de angst of eenkennigheids fase, maar ook volwassen honden hebben deze fase.

Om alle nieuwe prikkels te kunnen verwerken hebben honden die net nieuw zijn rust nodig. Rust om alles te kunnen verwerken en om te zorgen dat hun lontje niet te kort wordt.
Daarnaast hebben ze grenzen nodig, hele strakke grenzen. En vaak wordt daar heel weinig over nagedacht. Er wordt pas over regels en grenzen nagedacht op het moment dat de hond probleemgedrag laat zien of het ontwikkelt en dan ben je vaak al te laat.

De oplossing

Simpel, een pasklare oplossing is er niet!!
Als je een onzekere hond hebt dan is er training nodig en zijn er handvaten nodig om de hond te gaan begeleiden.
Dat betekend dus dat je je hond letterlijk aan het lijntje gaat houden en problemen allemaal voor hem oplost.

Het kost dus nogal wat tijd en doorzettingsvermogen om je hond te leren dat jij zijn verantwoordelijkheid overneemt, want soms zit gedrag al zo vast dat je er eerst ander gedrag voor in de plaats moet zetten.

Het goede nieuws, je ziet het waarschijnlijk als je aan de slag gaat wel snel verbeteren, en dat motiveert wel om door te gaan. En bijt je je door het eerste halve jaar heen dan zul je langzaam maar zeker een rustige hond krijgt die voor alles eerst naar jou toekomt.

Daarnaast is het handig dat je hond een lijntje aan heeft, en het liefst wel een kort lijntje dat hij niet heel de tijd erover struikelt, maar dat je hem wel iedere keer snel kan pakken.

OK let’s start, we gaan beginnen met overmatig blaffen.

Stap 1

Op het momet dat je hond gaat blaffen loop je naar hem toe, en zeg je NEE. Niet boos, niet gefrustreerd, gewoon NEE. Op het moment dat hij stil is voor 1 seconde klik je meteen en geef je hem een snoepje. Dit doe je elke keer als je hond blaft of dat nu buiten is of binnen dat maakt niet uit, een kort en bondig NEE en stil voor 1 minuut is direct een snoepje.
Raak niet gefrustreerd, want het kan uiteraard voorkomen dat je 100x op een dag naar je hond toe moet om hem te belonen voor 1 seconden stil te zijn. Het kan ook goed dat hij daarna gelijk weer doorgaat met blaffen, dan herhaal je het ritueel, NEE, klik en een snoepje. Neem hem aan het lijntje mee naar de plaats waar hij eerst was zodat hij niet op de plaats blijft blaffen maar uit de situatie wordt gehaald. Loopt hij meteen weer terug, raak niet gefrustreerd, gewoon hetzelfde ritueel volgen.

Je zult zien dat je hond op een gegeven moment naar je gaat kijken als hij iets hoort of je al met hem meekomt (samen blaffen is nu eenmaal gezelliger dan alleen gaan blaffen) als hij dat doet roep je meteen contact en klik je, ook al loopt hij blaffend door, je geeft hem toch zijn snoepje. Vervolgens herhaal je bovenstaande, dus NEE als hij blaft en een snoepje als hij een seconde stil is.

Na nog een paar dagen zul je zien dat hij na het NEE commando direct naar je kijkt waar zijn snoepje blijft. Dan maakt hij dus contact en roep je heel blij CONTACT en dan klik je en geef je hem zijn snoepje. Doet hij dat niet na een paar dagen, wanhoop niet, dan heeft hij even langer nodig, maar dit moment komt een keertje en ben je weer een stapje dichter bij je doel.

 

STAP 2

Klaar voor stap 2?
We blijven op een iets verdere afstand van de hond staan als we hem corrigeren met een NEE. Probeer hem direct bij je te roepen met het commando HIER. Indien hij aanstalten maakt om daarop te reageren moedig hem dan aan met dat hij een knappe hond is en geef hem een klik en natuurlijk een snoepje. Neem hem mee terug naar de plaats waar je was voordat hij begon met blaffen. Ook dit hou je vol zonder mopperen en frustratie. Je zult na verloop van tijd zien dat hij al op het corrigerende NEE naar je terug gaat lopen nog voordat je het commando HIER hebt gegeven. Uiteraard belonen met een klik en een snoepje als hij naar je terug komt en neem hem vrolijk weer mee

STAP 3

Bij stap 3 gaan we de hond iets beter in de gaten houden op de voorbodes van het blaffen, vaak zie je al de tekenen dat hij wil gaan blaffen en dat kan van alles zijn, als het goed is heb je die al vanaf stap 1 geprobeerd te ontdekken.
Als je een van de tekenen ziet dat hij wil gaan blaffen, ga je proberen het blaffen tegen te houden met het NEE signaal gevolgd door het HIER.
Natuurlijk beloon je hem rijkelijk met de clicker en een snoepje als hij hier direct op reageert.
Ga er niet vanuit dat dit in 1 keer lukt en ga er ook niet vanuit als het eenmaal gelukt is dat het blijvend is. De kans is groot dat hij alsnog gaat blaffen als zijn snoepje op is, volg dan gewoon de strategie van stap 2. Als je het herkend dat hij meteen weer wil gaan blaffen geef je hem weer een corrigerend NEE en meteen natuurlijk een klik en een beloning als hij daaraan voldoet. Dit kan tot wel 25 keer gebeuren in 1 sessie, omdat het voor hem heel ongemakkelijk voelt dat hij niet geblaft heeft in een situatie waarin hij dit normaal wel doet, het blaffen was reflexmatig gedrag en we proberen er nu ander gedrag voor in de plaats te zetten
Als het goed is zullen de pogingen om te willen blaffen langzaamaan afnemen. Misschien zal hij zelfs naar je gaan kijken voordat hij van plan is om te gaan blaffen. Beloon dit rijkelijk uiteraard, dit is nl een teken dat hij toestemming aan je vraagt, en die toestemming hoef je niet te geven maar het feit dat hij die toestemming vraagt is super!!

Stap 4

Als het goed is heb je de plaatstraining voor in huis getraind. Naast dat het gewoon een leuke oefening is is het ook handig om hem nu in te gaan zetten.
want op het moment dat je hond jouw toestemming vraagt om te gaan blaffen kun je hem aangeven dat hij naar zijn plaats moet. Dat is dus de laatste stap in de training.
Waarbij het uiteindelijk de bedoeling is dat als hij iets hoort dat hij naar zijn plaats gaat.

Doordat je nu ander gedrag in plaats van het blaffen hebt gezet en hem daarvoor hebt beloond kun je het gaat trainen door vrienden en bekenden te vragen aan te bellen en hem direct naar zijn plaats te sturen en daarvoor natuurlijk klikken en belonen.
Dit gaat je niet binnen een week lukken maar de doorzetter wint.