Is een nieuwe hond ook zo blij met jou?

Het hele gezin is blij, er komt een nieuwe hond in het gezin. Het gezin (of eigenlijk wij als mensen) leven toe naar de komst van de nieuwe hond of dit nu een puppy is of een herplaatser. We tellen de dagen af tot de hond er is, we kopen allerlei nieuwe spulletjes.
Eindelijk mogen we de hond ophalen. Wij zijn blij maar is de hond dat ook?

Ik ga de hond voor dit verhaal vermenselijken.

Herplaatshond

Je woont met je gezin in een leuke en gezellige buurt en je bent volmaakt gelukkig, natuurlijk heb je dromen en wensen maar eigenlijk ben je gewoon gelukkig.
Op een dag kom je de kamer binnen en staan er een aantal mensen die je niet kunt verstaan. Ze lijken vriendelijk maar er hangt een beetje vreemde sfeer.  Deze mensen krijgen koffie, ze zitten je aan te kijken en bestuderen je als het ware. Je probeert met hen te communiceren maar dat lukt op geen enkele manier.
Na de koffie staan ze op en nemen jou mee naar de auto. Je hebt nog geen idee wat er gaat gebeuren maar deze mensen zetten je vast in de auto en vertekken en nemen daarbij jou mee. Je hebt geen idee wat er gaat gebeuren en je raakt min of meer in paniek omdat er niemand is die je helpt, sterker nog ze zwaaien je vrolijk uit…

Je komt aan bij een huis met enorme hoge muren. Een prachtig huis met een prachtige tuin. Een enorme tuin met zwembad, bos, ligstoelen, tennisbaan en noem het allemaal maar op. Ook binnen kijk je je ogen uit. Het huis is mooier dan alle mooie huizen die je je ooit had voorgesteld. Je krijgt je kamer te zien en ook die is fantastisch, aan alles is gedacht, je hebt een eigen badkamer met ligbad, balkon, een eigen bibliotheek, een enorme tv met Nederlandse zenders, een gigantisch bed, eigenlijk kun je het zo gek niet bedenken of het staat op je kamer.

Maar als je mag kiezen, kies je dan voor terug naar de veiligheid van je gezin of je gezin nooit meer zien en alle luxe die je je voor kunt stellen?

Je kunt niet zelf het terrein verlaten. Je mag in de tuin, in het zwembad, je mag alles gebruiken. Je krijgt al het eten wat je lekker vindt, je krijgt de mooiste kleding. Maar je kunt niet alleen het terrein af en je kunt niet communiceren met de mensen waar je in huis woont omdat jij hen niet begrijpt en zij jou niet begrijpen, hoe hard je ook je best doet.

Voelt het ondanks alle luxe fijn om niet te kunnen communiceren?

Je hebt dus geen idee wat deze mensen van je verwachten. Ze zijn goed voor je, ze zijn lief voor je (af en toe té) maar waarom ben je daar en wat willen ze van je?

Kun jij rustig slapen zolang je dit niet weet? Voel je je veilig?

Je kijkt het eens een paar dagen aan nadat je er zeker van bent dat je niet weg kunt en dat je niet kunt vragen wat ze van je willen. Langzamerhand gaan er toch ook wat dingetjes irriteren. Doordat je je niet veilig voelt slaap je niet goed en je wordt steeds vermoeider. Je bent continu op je hoede en je bent continu in hoogste staat van paraatheid omdat er elk moment weer iets anders kan gaan gebeuren.
Het irriteert je dat je ’s avonds niet naar je eigen kamer mag en dat je op de bank moet komen zitten waarbij deze mensen continu helemaal tegen je aan zitten. Je verveelt je de hele avond stierlijk want er staat een soort van tv aan met vreemde beelden waar je niets van begrijpt.
Als je naar het toilet wil is er continu iemand die met je mee gaat, alleen boven op je kamer heb je de privacy maar verder is er altijd iemand bij.
Tijdens het eten wordt continu je bord weggetrokken, soms tot wel 10 x per maaltijd. Je hebt geen idee waarom ze dat doen maar het gaat je steeds meer irriteren. Als je mee in de auto zit je in een autostoeltje als een klein kind en als je lopend naar buiten gaat loop je aan een tuigje dat bovendien te klein is en pijn doet.

Hoe voel je je?
Hoe ga je reageren?
Hoe lang gaat het duren voordat jij gewend bent en je neerlegt bij de situatie?
Hoe lang gaat het duren voordat je deze mensen vertrouwd?
Hoe lang duurt het voordat je je er thuis voelt?

Hond

Nu is de vergelijking met een hond natuurlijk niet helemaal relevant. Een hond leeft in het hier en het nu en past zich over het algemeen redelijk snel aan de situatie aan.  Maar het feit dat hij zich aanpast wil nog niet zeggen dat hij zich veilig voelt, dat wil nog niet zeggen dat hij zich thuis voelt. Hij past zich aan omdat hij niet anders kan.

Wat zien wij?

We zien een kwispelende staart, de hond is dus blij.
We zien vooral een kwispelende staart als we thuis komen, De hond herkend ons al en is blij dat we er zijn.
De hond ligt midden in de kamer te slapen, hij heeft totaal geen stress…
De hond volgt ons overal, hij is al behoorlijk gewend aan ons.
De hond weet de weg naar de voordeur al, hij voelt zich al thuis.

Wij zien geen hond die van slag is, wij zien geen hond die het moeilijk heeft of die nog niet gewend is. Hij is het juist supersnel gewend hier en hij doet het ontzettend goed.
Dat klopt maar hij heeft geen keus.

De hond lijkt in zijn emoties enorm op ons

De hond lijkt in zijn emoties enorm op ons. Omdat hij uit zijn vertrouwde omgeving is weggehaald klampt hij zich vast aan de eerste de beste. Hij probeert daarmee te communiceren. Helaas verstaan heel veel mensen de hondentaal niet en krijgt de hond dus geen mogelijkheid om te communiceren. In het beste geval worden er dingen geleerd aan de hond en wordt hij daarbij beloond, maar dat de hond er ook een reactie op geeft, er zijn maar weinig mensen die dit zien.
En als we het al zien interpreteren we het als ware het mensen:

  • Geeuwen = de hond is moe
  • Krabben = de hond heeft jeuk
  • Snuffelen = de hond ruikt iets lekkers of iets speciaals

En zo kunnen we nog een eindje doorgaan.

Als de hond lijkt te slapen en je beweegt minimaal zal de hond zijn ogen openen. Dat betekend dus dat hij niet slaapt maar alert is op wat er in zijn omgeving gebeurt. Op die manier zal hij niet rusten en zal zijn lontje steeds korter worden.

De eerste 12 tot 16 weken past de hond zich aan en voelt hij zich zeker nog niet thuis. Hij heeft nog geen vertrouwen in zijn baasjes en los problemen het liefst zelf op (uitvallen op straat). Pas na die tijd ga je de werkelijke hond leren kennen, waarschijnlijk met eventuele probleempjes. Het belangrijkste in de eerste weken is het opbouwen van een goede band met je hond, of het nu een pup is of een herplaatser.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *