De neus van de hond

Voor een hond is zijn neus eigenlijk het belangrijkste zintuig. Het werkt bij de geboorte als eerste en als de hond sterft is dit het laatste wat stopt, zijn reukvermogen.
Blind of doof is voor een hond niet handig en niet prettig maar als hij niet zou kunnen ruiken zou het voor de hond zelfs moeilijk worden te overleven. Bij ons als mens is het niet kunnen ruiken vervelend maar zeker niet zo dat we het niet kunnen overleven.
Hoe werkt de neus van de hond nu ongeveer. Op een simplistische manier heb ik geprobeerd dit uit te leggen in dit blog.

Hoe sterk is de neus van de hond

De sterkte van de neus wordt in dit geval uitgedrukt in het aantal geurreceptoren dat de hond heeft en het aantal geurreceptoren dat de mens heeft.

De mens                                                          5 miljoen geurreceptoren
bloedhond                                                      300 miljoen geurreceptoren
Herders/beagles                                            225  miljoen geurreceptoren
fox terriër                                                       147 miljoen geurreceptoren
teckel                                                               125 miljoen geurreceptoren.
Bron: hondzijn.nl

Hoe “langer” de neus van de hond hoe meer geurreceptoren erin passen. Iedere hond kan speuren maar niet iedere hond heeft zoveel geurreceptoren. Het kan dus zijn dat de ene hond het veel sneller oppakt en snapt en veel beter is in zijn werk van speurhond dan een andere hond.

Hoe werkt de neus van de hond

Heel simplistisch voorgesteld is dit hoe een reukcel eruit ziet met daarop geurreceptoren.

De reukcel is het rondje wat bij het baasje, of bij oma staat. De kleine rondjes daarin zijn de geurreceptoren. En de kruisjes in de geurreceptoren betekent dat die geurreceptor is gevuld.
Op de geurreceptor komen de geurmoleculen, die zetten zich vast en dan wordt er een signaal doorgestuurd naar de hersenen.
Omdat bij een hond de hersenen minder capaciteit hebben dan bij de mens bepaalt het geurcentrum in de hersenen welke geur voorrang krijgt uit alle geuren die de hond op dat moment in zijn neus heeft.

Stel: Bij het plaatje hierboven oma komt maar de geur van oma is niet “alleen” als de buitendeur open gaat komt er nog een geur binnen van een hond die net langsloopt, een auto die net langs rijdt, een vrouw die net langs fietst. Uit al die geuren moet de hond de voor hem meest interessante geur kiezen.
Echter voor die hond die net langsloopt moet je hond nog een nieuwe reukcel aanleggen en die is nog net zo leeg als die van de buurvrouw die voor het eerst komt. Hetzelfde voor de auto die langsrijdt en de vrouw die net langsfietst.
Je ziet bij oma al heel veel gevulde geurreceptoren. Oma is dus een bekende geur en oma heeft vast altijd snoepjes bij zich. Dus aan oma is ook nog eens een positieve emotie verbonden en dus zal je hond blij zijn dat oma er is en haar uit duizenden herkennen. De hersenen zullen om die redenen voorrang geven aan oma.

Maar stel nu dat er toen de deur openging net een loopse teef voorbij liep. (en jouw hond is een reu). Je hond zal een nieuwe reukcel aanmaken maar de geurreceptoren zullen door deze ene hond razendsnel gevuld worden. De loopsheid is namelijk een bekende geur voor de hond (net als angst). Omdat de geur van de loopsheid van teefjes aangeboren is en die reukcel dus veel voller zal zitten met deze geur zal de geur van oma daar nooit tegenkop kunnen en zal de hond kiezen om naar buiten te rennen om naar de loopse teef te gaan.

De hersenen bepalen onwillekeurig voor de hond welke geur de hond gaat volgen. En dat zal altijd de geur zijn die de hond het meest oplevert (loopse teef=voorplanting)

De geur en emotie

Evenals bij de mens wordt er een emotie gekoppeld aan elke zintuigelijke waarneming. En omdat bij de hond de neus eigenlijk het belangrijkste zintuig is wordt daar ook de emotie het vaakst aan gekoppeld.

Baasje=aandacht=positieve emotie
konijn of haas=jagen en rennen= positieve emotie
voer=eten =positieve emotie
Vuurwerk=kruit=negatieve emotie (geeft knal, bang, angst)

Het betekent dus als je een emotie bij je hond wil gaan veranderen op een bepaalde plaats, of als hij iets hoort, dat je je er van bewust moet zijn dat er ook nog een geur is die van invloed is op de emotie en dat je dus ook aan die geur een positieve gaat geven.

Conclusie

Ik hoop dat ik de geur van de hond een beetje in Jip en Janneke taal heb kunnen uitleggen. Uiteraard komen er nog hele processen bij en spelen er nog heel veel dingen in de hersenen af. Maar als je een beetje snapt wat ik hier verteld heb dan heb je een idee waarom de hond reageert zoals hij  reageert op bepaalde dingen. Om die reden is het soms ook niet te achterhalen waarom een hond bang is of juist agressief reageert op iets. Voor ons is er visueel niets aan de hand, maar als de hond puur op basis van een geur ergens op reageert zullen we daar nooit achter komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *