Het verhaal van Joy

Stel je voor, je bent een mens in de bloei van je leven. Je hebt plannen en je wilt van alles. Dan komen er allemaal mensen bij die niets willen. En omdat jij energie hebt voor 10 en probeert iedereen mee te krijgen om leuke dingen te gaan doen zit je voor de rest van je leven vast aan het aanrecht met een touwtje van 1 meter.

Dat overkwam Joy.

Joy is uiteraard ooit ergens als pup geboren, waar zullen we helaas nooit weten. Feit is alleen dat het een slechte fokker is geweest.
Hij heeft zijn honden niet gekeken waar hij zijn honden plaatste, en hij heeft verder niet meer gekeken waar zijn honden zijn gebleven.

Dat resulteerde er dus in dat Joy bij iemand terecht kwam die misschien de beste bedoelingen had met Joy maar totaal geen idee had wat ze van een hond als Joy mocht verwachten.
Joy is een mechelse herder uit een werklijn en een beauty om te zien. Dat is misschien waarom deze mensen zijn gevallen voor deze hond. Maar het is in ieder geval totaal onnadenkend geweest.

Omdat deze mensen nog een behoorlijk aantal chiuhaha’s hadden was Joy veel te druk en wisten deze mensen totaal niet hoe ze om moesten gaan met een herder van dit kaliber.

Joy kreeg haar eigen plaatsje, een touwtje van een meter vastgebonden aan het aanrecht en dat was haar leven. Ze werd even in de tuin uitgelaten maar verder kwam ze niet van haar touwtje af. Toen vonden ze het heel vreemd dat Joy agressief werd. Ze ging uitvallen naar visite, voor zover ze kon uitvallen. En pakte en sloopte alles waar ze maar bij kon. Ze blafte zoveel dat de buren op den duur gingen klagen.

Dat was haar geluk waarschijnlijk. Want op een dag verscheen de inspecteur van de LID en die gebood de hond onmiddellijk los te laten. Omdat deze mensen bang waren dat hun chiuhaha’s iets aangedaan zouden worden durfden ze haar niet los te laten met als gevolg dat de LID besloot de hond mee te nemen omdat ze verwaarloosd werd.

Ze was al 8 jaar oud toen ze op de Pannehoeve kwam. Dus god mag weten hoe lang ze aan het aanrecht heeft vast gestaan. Ze reageerde in ieder geval toen ze binnenkwam als een kettinghond, en dat was ze in feite ook. Ze had enorme bewegingsdrang, maar het ergste was dat ze alles aanviel en schade maakte bij de andere honden. Daarom moest ze ook hier weer vast in een kennel.

We zijn heel snel aan de slag gegaan met haar, haar geleerd om bij frustratie iets in de bek te nemen waar ze op mag kauwen, en langzaam maar zeker haar weer in de groep met honden gemengd. Ze heeft dat heel goed opgepakt en haar speeltje ligt nooit verder dan een meter bij haar vandaan en als ze loopt heeft ze het speeltje in haar bek.

Na de basistraining en toen ze een beetje uitgeraasd was na een jaar vonden we het tijd voor herplaatsing.

Ze stond nog maar net op de website toen ik bij het spelen met haar ontdekte dat van haar onderste voortanden alle wortels plat lagen en dus haar tanden ook. Meteen naar de dierenarts en daar bleek ze een behoorlijk kankergezwel in haar onderkaak te hebben. Uiteraard geopereerd en ze mist nu al haar ondertanden. We hebben haar maar meteen weer van de website afgehaald want een oudere hond met kanker kan niet geplaatst worden.

Ze is dus nog steeds bij ons, ze loopt nog steeds met een speeltje in haar bek. Ze is blij, ze is happy maar wel een temperamentvolle teef.

Omdat ze een tijdje geleden wat bewegingsproblemen kreeg en haar staart heel raar hield
hebben we haar laten onderzoeken. Er zijn foto’s gemaakt van haar rug en haar staart.
We zijn behoorlijk geschrokken van wat er toen nog tevoorschijn kwam:
Er waren behoorlijk wat oude breuken van zware mishandelingen die er nu toe geleid
hebben dat ze regelmatig pijn heeft.
Natuurlijk krijgt ze dan pijnstilling. Helaas is er niets meer te doen aan de oude eigenaars…

Gelukkig heeft ze inmiddels alweer een paar leuke jaren hier op de Pannehoeve, na haar training heeft ze eigenlijk nooit meer moeilijk gedaan tegen andere honden of naar mensen.
Ik hoop dat ze nog lange tijd op de Pannehoeve lekker kan rondhobbelen. Ze slaapt al die
tijd al bij ons op bed.
Zo proberen we haar nare tijd toch nog goed te maken voor haar, een hond leeft in het hier en het nu en zij is het waarschijnlijk al vergeten. Desalniettemin heeft ze haar halve leven een rot leven gehad en hopen we haar zo lang mogelijk alsnog een leuk leven te kunnen geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *