Relatie met je hond

Of eigenlijk de relatie van je hond met jou. In 9 van de 10 gevallen is de relatie van jou met je hond prima. Buiten misschien wat probleemgedrag heb je gewoon een leuke en lieve hond. Dat is tenminste wat ik heel vaak hoor als ik mensen aan de telefoon krijg die problemen hebben met hun hond. Ze gaan eerst los over hun hond maar sluiten bijna altijd af met het feit dat hij in huis enorm lief is en voor het gezin lief is etc.

Oma of moeder

Dat was ooit de vraag die mij gesteld werd op een cursus. En ja was ik een oma of een moeder voor mijn hond(en). Na even nagedacht te hebben en ook nagedacht over hoe ik mijn kinderen heb opgevoed kwam ik tot de conclusie dat ik een moeder was.

Wat is dan precies het verschil tussen een moeder en een oma?
Van oma mag er veel meer. Oma is er niet om op te voeden, oma is er om leuke dingen te doen en het opvoeden aan een ander over te laten. Maar als jij het baasje bent en je bent oma wie gaat dan de opvoeding voor zijn rekening nemen?

Ik ben wel benieuwd wat jij bent een oma of een moeder voor je hond, laat het me hieronder in de reacties weten.

Moeder van een groot gezin

Nu moet ik wel eerlijk zijn en zeggen dat ik bewondering heb voor de moeders van een groot gezin en dan bedoel ik een groot gezin met kinderen. Ik vind het namelijk nog best lastig (ondanks dat ik het al lang doe) om moeder te zijn van een groot gezin, en daarbij alle honden dan ook echt goed op te voeden. Gelukkig zitten er al een behoorlijk aantal oudere honden bij die alleen maar bezig gehouden hoeven worden en die niet meer opgevoed hoeven te worden. Daarentegen hebben we ook een behoorlijk aantal pubers die nog wel opgevoed moeten worden en dat is best een behoorlijke klus.

Jong stel

Ik ben heel benieuwd hoe de jonge stellen die ook hun eerste eigen hond hebben, hun hond zien. Is het hun kindje? Kijken ze anders aan tegen honden als ze zijn opgevoed met honden, is er dan een wezenlijk verschil?

Gezin met kinderen, alleen staand met kinderen

Ook ben ik heel benieuwd naar de gezinnen met kinderen. Is de hond één van de kinderen of is de hond gewoon hond ondanks dat je hem voor geen goud zou willen missen. Hoe is de relatie daar met de hond?

Stel zonder kinderen, alleen staand zonder kinderen

Zien jullie je hond als kind of juist helemaal niet. En hoe wordt de hond door de omgeving bekeken

Oudere stellen met of zonder grotere kinderen

En hoe is het bij de oudere stellen. Zijn de honden daar de “vervanging “ voor de kinderen die het huis uit zijn, of blijven het gewoon honden.

Dit keer niet echt een blog maar eigenlijk een vragenlijst over iedere soort relatie en welke plaats neemt de hond daarin in.

Mijn situatie

Mijn eerste hondje had ik drie weken nadat ik getrouwd was. Ik heb de hond zelf altijd als hond behandeld, hoewel hij wel verwender was dan alle honden die daarna kwamen. Onze ouders noemden we wel gekscherend opa en oma maar ook daar werd de hond gewoon als hond behandeld. De enige die de hond echt als ons kindje zag was de oma van mijn man. Daar kreeg hij ook een behandeling als een kind, misschien goed te begrijpen dat de hond graag naar oma ging.

Op het moment dat er kinderen kwamen had ik twee honden. En mijn motto was altijd veiligheid voor alles. Ik zou het vreselijk hebben gevonden als ik één van mijn honden kwijt was geraakt doordat hij één van de kinderen gebeten zou hebben.  Ik ben me altijd meer dan bewust geweest van het gevaar tussen kind en hond. Mijn honden hebben nooit en te nimmer gegromd of ook maar iets gedaan naar de kinderen, en toch waren ze alleen samen in dezelfde ruimte als ik en mijn man thuis waren. Verder heb ik ze altijd in aparte ruimtes gehad

Naarmate de kinderen groter werden kregen ze allemaal een eigen hond.
En we zijn gelukkig nog niet zo ver dat de kinderen het huis uit zijn dus daar kan ik nog niet over meepraten.

Ik ben heel benieuwd hoe de relatie bij jullie is.

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *