Je bestrijdt liever het symptoom

Hoe meer ik me letterlijk verdiep in het leven en in het leven van de honden, hoe meer ik er achter kom dat wel heel veel dingen gericht zijn op symtoombestrijding. Zowel bij mensen als bij honden. Maar omdat een hond niet kan praten zie ik ook voornamelijk symptoombestrijding bij gedragsproblemen.

Ik beken

Ook ik keek vaak niet verder dan mijn neus lang was. Dit was het probleem dus dan was de oplossing pasklaar. En de ene gebruikte oplossing A om tot een goed resultaat te komen en de ander gebruikte oplossing B om tot een goed resultaat te komen. Maar voor het merendeel kwam de oplossing af van onderdrukking en machts”misbruik”

Ik zet misbruik even tussen haakjes want net als ik hadden veel mensen het goed met hun hond voor, maar ze hadden een probleem. En waarschijnlijk als ze een andere oplossing hadden geweten hadden ze die gebruikt.

Ook ik ben geen haar beter dan wie dan ook in die tijd, ik heb alleen altijd voor mezelf wel duidelijk onderscheid gemaakt (en nog) tussen opvoeden en trainen. Mijn hond hoefde geen kunstjes te kennen, althans daarvoor ging ik geen strijd met hem aan. Ik vond het leuk om te trainen maar vond hij er niets aan dan gingen we kijken voor iets wat we beiden leuk vonden. In de opvoeding echter heb ik mijn punt wel altijd duidelijk zowel naar mijn kinderen als naar mijn honden.
Ik heb mijn kinderen op dezelfde manier opgevoed als mijn honden. Ja is en was ja en nee was, is en blijft nee.

Webinar, seminar

Ik ben vorige jaar begonnen met een webinarserie bij iemand in Amerika, We waren met een grote groep en we moesten filmpjes maken en insturen. Daar heb ik ontzettend veel van geleerd en leer ik nog van. Ik heb het afgelopen jaar ook een aantal lezingen en seminars bijgewoond. Ik ben van mening dat je van alles leert mits je ervoor open staat. En ik ga bij ieder webinar en bij iedere lezing of seminar er open in en altijd met de intentie om het ook toe te gaan passen. Als je op die manier naar een bijeenkomst gaat leer je enorm veel en door er open in te gaan is het niet dat je manier van werken anders wordt, of dat je opeens anders gaat denken. Je verdiept letterlijk in bepaalde dingen waardoor je aan de oppervlakte opeens hele andere beelden krijgt. Dat klinkt ingewikkeld als ik het zo terug lees maar dat is het eigenlijk niet. Ik ga het uitleggen aan de hand van een voorbeeld.

Prullenbak omkeren en leegeten

Dit is een veelgehoord probleem en de makkelijkste oplossing is de prullenbak wegzetten. Dat staat buiten kijf. Maar er zijn honden die zijn zo gehaaid, dat ze altijd bij die prullenbak kunnen komen. (en degene die dit probleem nu al hebben, die hebben een uitdaging want de hond heeft uit ervaring geleerd dat er altijd iets te halen is)
Maar heb je je wel eens verdiept in waarom een hond dit doet? Niet omdat hij honger heeft, want de meeste honden die dit doen hebben een riante maaltijd eens of twee keer per dag. Dus wat is dan de achterliggende reden.
Dat kunnen natuurlijk diverse redenen zijn,  maar de belangrijkste reden is wel dat de hond geen impulscontrole heeft. En waarom heeft hij geen impulscontrole? Omdat hem dat nooit is geleerd. En waarom is hem dat nooit geleerd ? omdat het aan de baasjes ook nooit geleerd is.
En waarom is die impuls om die vuilnisbak om te keren zo groot. Omdat het wordt geregeld vanuit het reptielenbrein, vanuit het instinct. De hond denkt daar dus niet bij na maar gaat op zijn instinct af. En wat zegt dat instinct dan? Het instinct is al ontstaan op het moment dat de honden nog verwilderd in het bos liepen. Ze moesten voor hun eigen eten zorgen en dat betekende dat als er iets te eten langs kwam ze ook meteen moesten reageren. Ze MOESTEN dus reageren op hun impuls om hetgeen ze konden eten op te eten want anders kon het makkelijk zo zijn dat ze de komende drie dagen geen eten hadden.
Als je dus iets simpels als het omkeren van een prullenbak door je hond gaat uitdiepen kom je er achter waarom de hond doet wat hij doet.

En nu de oplossing

Het is niet altijd gezegd dat je daardoor ook meteen op een oplossing komt. Want als je hond heeft ervaren dat er in die vuilnisbak vaak iets te eten zit en hij heeft daar al vaak succes mee gehad dan is het probleemgedrag inmiddels gewoontegedrag voor je hond geworden. En dan kom je in een andere tak van het probleemgedrag, gewoontegedrag. Want het is nu zo dat je niet alleen het probleem hebt dat je hond de vuilnisbak omkeert, maar je hebt er nog een probleem bij en dat is dat je iets wat een gewoonte is geworden niet zomaar meer kan omkeren.

Je kant als je hebt leren fietsen opeens niet niet meer kunnen fietsen. Hoe graag je dat misschien ook zou willen, als je op een fiets stapt en je kunt niet bij de grond zul je gaan trappen en zul je gaan fietsen. Dat trappen en daardoor vooruit komen is een gewoonte geworden die je je hebt aangeleerd en die kun je niet meer afleren.
Voor datzelfde dilemma sta je ook met een hond die een vuilnisbak omkeert. Hij kan niet langs die vuilnisbak lopen zonder te checken of er iets te eten in zit. Hij kan zich misschien inhouden op het moment dat jij in de buurt bent omdat hij nog niet weet of de beloning groter is dan de straf, maar het is een gewoonte geworden voor je hond die hij niet meer kan afleren.

En dus, moet je er ander gedrag voor in de plaats gaan zetten. Een andere vuilnisbak nemen of de beste oplossing de vuilnisbak dusdanig verplaatsen dat hij er echt niet meer bij kan.

Symptoombestrijding

Ik heb dus een hond gehad die dit deed, iedere mogelijkheid die hij had lag de vuilnisbak omver en alles over de grond. En ja ik deed toendertijd aan symptoombestrijding, peper op de vuilnisbak, sambal op de vuilnis, muizenvallen op scherp op de vuilnisbak. Maar de beloning die in de vuilnisbak kon zitten was veel belangrijker dan alles wat ik probeerde (besef ik nu) Het gedrag zat bij hem zo verankerd (het was uiteraard een straathond) dat ik dat ook nooit meer kon keren. De enige oplossing was (achteraf bezien) de vuilnisbak wegzetten en dat hebben we ook gedaan maar dan uit frustratie.
Had ik toen geweten wat ik nu wist, had ik mijn hond niet zo vaak gecorrigeerd en “gepest” met allerlei gekke dingen. Nu weet ik dat hij niet anders kon.

Jammer

Wat ik jammer vind is dat mensen nog steeds aan symptoombestrijding doen. Niet omdat ze niet anders willen maar omdat ze niet geholpen worden achter de werkelijke oorzaak te komen. En dit is niet alleen bij gedragsproblemen maar ook bij medische problemen wat eigenlijk een gedragsprobleem blijkt of andersom.

Ik heb geleerd in de kop van een hond te kruipen, door zijn ogen te kijken. Ik heb me verdiept in het brein van de hond, instinct, emoties, etc. Door dit te koppelen met de kennis die ik al had heb ik mijn kennis verdiept en ik hoop echt met heel mijn hart dat dit langzamerhand doorgevoerd wordt bij de hondenscholen en dat alle hondenscholen stoppen met te denken dat ze alles al weten en open staan voor nieuwe inzichten en voor verdieping zodat hondenbaasjes veel beter “getraind” kunnen worden.

Heb jij je verdiept in “de hond” in het algemeen en welke uitwerking heeft dat op jou gehad?

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *