Zelfbeheersing bij de hond

Soms kom ik een blog of een filmpje tegen met een mening die ik niet deel. Niet omdat deze persoon er geen verstand van heeft maar omdat ik zoals vaak gebeurt een andere mening heb. Het is jammer dat je soms niet de discussie met iemand aan kan gaan. Ik lees nu een aantal dingen in een blog over zelfbeheersing waar ik graag eens over zou discussiëren. Niet omdat ik gelijk wil hebben maar omdat ik het interessant vindt hoe een ander er tegenaan kijkt en waarom ze tot een bepaalde conclusie zijn gekomen.
Ik ben niet alwetend, maar door veel ervaring en veel met andere mensen te praten en naar andere mensen te luisteren heb ik een bepaalde mening, maar die kan altijd bijgesteld worden.

In dit geval ging het over zelfbeheersing van de hond.
De auteur van het artikel geeft aan dat zelfbeheersing bij een hond niet geleerd kan worden maar dat het dan controle over de hond wordt.

Wat is zelfbeheersing

Het is toom houden van eigen emoties of gevoelens. Dat is de defenitie die de Dikke van Dale over dit fenomeen geeft.
Volgens de auteur van het artikel is zelfbeheersing iets wat de hond van nature laat zien en niet iets wat is aangeleerd omdat het dan controle gedrag is.

Voor beiden valt natuurlijk iets te zeggen.  Echter het voorbeeld wat ze erbij geeft daar ben ik het niet mee eens:

Ze vindt het geen zelfbeheersing als:
Je een hond laat wachten voor zijn eten. Ondanks dat je het niet doet met dwang maar met het weghalen van de bak eten.
Je zet de bak eten neer en de hond wil aanvallen. Op dat moment haal je de bak eten weer weg. Net zo lang tot de hond gaat zitten en je rustig de bak eten neer kan zetten. Daarna mag de hond gewoon gaan eten.

Zij vindt het wel zelfbeheersing als:
De hond achter een haas aangaat. Op een gegeven moment rustig gaat lopen om de haast niet te laten schrikken. De hond zichzelf onder controle kan houden om zo de haas te kunnen vangen.

Dit even in het kort hoe zij er over denkt. Haar idee daarbij is dat in het geval van het eten je hem het aanleert dat hij moet gaan zitten en dat in het geval van de haas het de hond zelf is die controle heeft. Volgens haar kan er bij de haas niets anders gebeuren dan dat hij hem niet kan vangen en bij het eten is het de mens die het eten weghaalt.

Mijn mening is dat er bij die twee dingen weinig of geen verschil zit. In het geval van het eten heeft de hond geleerd zichzelf onder controle te houden zodat zijn eten binnen zijn bereik komt. In het andere geval heeft de hond geleerd zichzelf onder controle te houden om de haas niet weg te jagen zodat hij makkelijker kan vangen.

Waarom zelfbeheersing?

Ik denk dat zelfbeheersing ook een vorm van fatsoen is. Kinderen leren we zichzelf te beheersen omdat ze nu eenmaal niet alles kunnen krijgen en kunnen pakken wat ze graag zouden willen. Door hen dat te leren zou dat dan ook controle zijn in plaats van zelfbeheersing?

Hetzelfde werkt het voor mij bij een hond. Ik wil dat een hond wacht tot ik een bal gooi en niet de bal uit mijn handen pakt. Ik wil dat de hond wacht tot hij zijn eten krijgt en niet de bak uit mijn handen trekt. Door hem te leren wachten leert hij zichzelf beheersing aan. Als hij geen beheersing zou hebben dan zou het overslaan in agressie naar mijn idee.

Het is in dit geval voor mij eigenlijk niet belangrijk hoe het heet, of het nu zelfbeheersing is of gecontroleerde beheersing. Het gaat erom dat de hond leert wachten tot hij krijgt wat hij mag hebben.
En een hond die heeft geleerd zich te beheersen is veel makkelijker trainbaar naar mijn idee omdat je hem dingen kunt laten zien. Buiten een hond die geen beheersing heeft en die maar 1 doel heeft en dat is pakken wat ik hebben wil.

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *