Shadow vermist

Zondagavond 18.10 uur een telefoontje. De oppas van Shadow. Het vrouwtje van Shadow is op vakantie en nu is vanmorgen Shadow kwijt geraakt.

Zoeken

Als er een dergelijke telefoontje komt, het is in de buurt en we kunnen helpen (ongeacht of het een hond van ons is of niet) gaan we uiteraard op af. Zo ook op de melding van Shadow. Op het moment dat we ter plaatse komen zijn we nog vol goede moed dat Shadow gewoon naar huis is gelopen en daar nu braaf zit te wachten op zijn vrouwtje. Ondanks dat de oppas er ook al was geweest gingen wij ook nog een keertje.
Helaas, geen Shadow.
We hebben een hond meegenomen om te zoeken en we trekken samen met de oppas het gebied in.

Het gebied blijkt enorm te zijn. De oppas is in paniek maar kan nog helder nadenken. Hij voelt zich vreselijk en dat kan ik me voorstellen.
Het gebied is echt enorm en na 1,5 uur gelopen te hebben en nadat het bijna donker is besluiten we de zoekactie af te breken.

Instanties inschakelen

Omdat wij vaker met dit bijltje hebben gehakt zijn we meteen begonnen met alle instanties in te schakelen.
De chip op vermist zetten bij de NDG
Amivedi was door de oppas al ingeschakeld.
Een berichtje naar de zoekgroep van “where is my angel?”
een berichtje op onze eigen facebookpagina en tijdlijnen
een berichtje op zeelandnet.

De zoekgroep van where is my angel maakte direct dezelfde avond nog een app aan met mensen uit de omgeving die zich opgeven om te helpen zoeken als er een hond vermist is.

De hondenschool Frauke Kneepkens waar Shadow samen met haar vrouwtje traint werd zette het verhaal direct op de app en ook vanuit die hoek kwam meteen hulp op gang.

De eerste dagen

Het vrouwtje van Shadow was zondagavond naar huis gekomen en werd toegevoegd aan de app. Wee hadden de eerste dag goede hoop dat met zoveel mensen in touw Shadow weer snel thuis zou zijn.
Helaas verliep de eerste zoekdag met heel veel zoekacties maar zonder resultaat. Zelfs geen zichtmeldingen.

Twee  mediums verklaarde beiden onafhankelijk van elkaar al direct dat Shadow opgesloten zat. Als het nodig is schakel ik alle hulp in die ik kan krijgen en ik heb verbluffende resultaten meegemaakt met mediums dus dat is voor mij zeker een optie.

De tweede dag (of eigenlijk de derde dag) zijn we gaan flyeren in Renesse. Het was zaak dat Shadow een kleine beroemdheid werd (zoals iemand in de app dat heel mooi verwoordde) en dat het dus zo bekend mogelijk werd, ook onder de toeristen.
Er liepen al mensen in het gebied waar Shadow vermist was geraakt dus hebben wij ervoor gekozen om verder te gaan flyeren, in een richting waarin ze gelopen kon zijn.
“s avonds terug naar het gebied en de andere kant uitgekamd en flyers opgehangen.

Het vrouwtje had ondertussen contact opgenomen met de boswachterij en met natuurbeheer. Ook van hen kregen ze alle medewerking. Omdat we bepaalde gebieden niet in mochten in verband met het broedseizoen hebben de boswachters daar gezocht en geobserveerd. Ook zij hebben alle mogelijke moeite gedaan om de zoekactie te versterken waarvoor wij natuurlijk enorm dankbaar waren.

Dag 4

Het feit dat twee mediums hadden verteld dat Shadow opgesloten zat en het gevoel van het vrouwtje van Shadow dat ze ergens vast zat en niet los kon komen baarde me enorme zorgen. Als ze niet snel werd gevonden zou ze verdorsten als dat al niet was gebeurt.
Op aanwijzing van een medium terug naar het gebied in de avond met een speurhond. De hond pakte geur maar het geurspoor hield abrupt op.
Een aantal keren opnieuw gedaan en steeds stopte het spoor op een bepaalde plaats, echter in het donker was daar niets te vinden.

Dag 5

Overdag zijn we terug gegaan naar het gebied met een andere speurhond. De hond pakte hetzelfde spoor op en ook zijn spoor stopte abrupt. Nu leek het echter op een aantal plaatsen maar ook het oude spoor werd door de hond gelopen en ook gewoon gevolgd en het stopte op dezelfde plaats. Na ruim een uur zoeken en speuren met de hond zijn we gestopt. Het was warm en de speurhond was doodmoe.
Maar ga je op dag 5 naar huis dan ben je er bijna zeker van, dat als de hond nog mocht leven het nu echt zijn laatste kans was op overleven.
Hoe vervelend ook onze wens was op dat moment dat de hond daadwerkelijk was gestolen, in het belang van de hond zodat ze in ieder geval verzorgd werd, en niet ergens lag te verdorsten en verhongeren.

Ik moest daarbij de volgende dag ook op vakantie. En het voelde ook echt als moeten want willen was er op dat moment echt niet bij. Mijn doel was om de hond te vinden, dood of levend maar ik wilde dat er in ieder geval zekerheid kwam.

Dag 6

’S morgens met lood in mijn schoenen in de auto om mee te gaan op vakantie. Voorpret, nee niet echt. Het verdriet overheerste en voornamelijk verdriet over een hond die naar mijn gevoel overleden was.

In de groepsapp van de zoekende mensen werden de plannen uitgebreid, kranten werden besproken die benaderd zouden worden. De PZC was de eerste die het persbericht plaatste op internet. Natuurlijk werden op dit moment weer een hoop meer mensen op de hoogte gebracht. De plannen liepen verder en de rollen verdeeld in wie wat zou doen.

Rond 17.00 kwam er een app dat Shadow gevonden was. Verder geen nieuws of het dood of levend was maar alleen dat ze gevonden was. Dat was mijn eerste golf van opluchting. Ik wist toen nog niet of ze nog leefde maar het feit dat ze gevonden was maakte in ieder geval een eind aan de onzekerheid. Heel kort er achteraan kwam dat ze levend was gevonden………………..

Ik liep op dat moment in de grote boekenkerk in Maastricht. Ik weet precies waar ik stond, wat voor boek ik in mijn handen had. Ik zal dat moment nooit vergeten.
GELUK, BLIJHEID, ik weet niet wat er door me heen ging maar ik was zo vreselijk blij. Mijn vakantie kon beginnen.
Natuurlijk was ik ook blij voor het vrouwtje, voor de hond zelf.

Gevonden

Shadow is gevonden op het terrein bijna naast de plaats waar ze verdwenen is. Ze is gevonden door een man die toestemming had gekregen daar nog een keer te kijken samen met de boswachter. Heel aarzelend kwam ze in de eerste instantie naar het vrouwtje, maar haar staart ging steeds harder kwispelen.

Thuis gekomen natuurlijk direct water en voer gegeven. Maar ze had geen extreme honger, geen extreme dorst. Natuurlijk is ze nagekeken door de dierenarts ook hij geloofde niet dat ze 6 dagen rond had gelopen……………………………

Ze is thuis. Gelukkig. Baasje gelukkig, haar maatje is weer thuis.
Maar ook alle medewerkers, vrijwilligers en gezinsleden van de Pannehoeve waren enorm blij. Ook zij hebben zich ingezet om op allerlei manieren te helpen.
Daarnaast gaat onze dank natuurlijk uit naar alle mensen van het zoekteam, alle mensen die het bericht hebben gedeeld, die hebben meegedacht, de mediums die ons met raad en advies hebben bijgestaan, alle bedrijven die ons wilden helpen met flyeren, en verder iedereen die Shadow een warm hart toe droegen.

DANKJEWEL ALLEMAAL

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *