Detectiehonden, wederom een aparte wereld

Het is onze (Anita en ik) grote passie. “Kansarme” honden klaarstomen voor het werk als detectiehond, waarbij ik er 100% van overtuigd ben dat ze een goed leven krijgen.

Hoe het begon

Ik vond het altijd al leuk om zoekspelletjes te doen met de honden. De kracht van de neus fascineerde me enorm. In de tijd van de hondenopvang kregen we een opvanggezin erbij. Een beveiliger die werkte met honden. Natuurlijk heb je met iedere hondenliefhebber een match en gespreksstof. Maar zij werkte met detectiehonden en met bijthonden (pakwerk) als beveiliger. Heerlijk vond ik het om naar haar verhalen te luisteren. Geweldig vond ik het om haar bezig te zien met haar honden.

Bij ons kwamen regelmatig honden binnen die gek waren van een balletje. En wij verstopten die balletjes omdat ik wist dat een hond van zoeken vermoeider werd dan van alleen maar heen en weer lopen achter een bal aan. Door haar leerde ik dat ik de hond op commando kon laten zoeken naar de bal waar en wanneer ik maar wilde. De eerste hond die naar haar toe ging om te werken was een hond die zo gek was van een bal dat ze ze overal kon vinden, en al snel mocht ze in de opleiding om stoffen te gaan detecteren.

Leren in het veld

Anita was inmiddels al een tijdje vrijwilliger bij ons en had net zo veel interesse in het detectiewerk als ik. Samen gingen we dus “pionieren” als we een hond hadden die gek was van een bal. Van de beveiliger hadden we heel veel geleerd maar de rest van de hondenwereld is net als in iedere tak van sport erg gesloten. We zijn dus zelf opnieuw het wiel uit gaan vinden en eigenlijk met veel vallen en opstaan, maar ook met heel veel lol. Ik heb een aantal honden die gek zijn op een bal, daar konden we naar hartenlust mee experimenteren. De honden vonden het prachtig, allerlei spelletjes met de bal en wij leerden ervan.

Onderzoek naar de detectiehondenwereld

We hadden inmiddels een aantal honden “afgeleverd” en die waren aan het werk wat natuurlijk toch een beetje de kroon was op ons werk. Maar we wilden er meer van weten en dus maakten we afspraken bij diverse speurhondenbedrijven. Niet zo zeer om “honden te leveren” maar om eens te kijken hoe het er in die wereld aan toe ging. Natuurlijk vertelden we dat we regelmatig goede honden hadden en dat we op zoek waren naar een “afzetpunt”.
We zijn op vele verschillende plaatsen geweest, en wat een domper. Wij trainden honden met hart en ziel. Onze honden die we trainen zitten in ons hart, daar zijn we gek op en daar gaan we voor door het vuur zoals ook de honden voor ons door het vuur gaan. Wat een anticlimax dan als je een zogenaamde hondentrainer trots hoort zeggen dat hij soms honden al na 4 dagen door kan sluizen naar een klant. Voor ons onbegrijpelijk.

Maar de verhalen werden nog erger. Er zijn in Nederland handelaren die rijden heel Nederland rond op zoek naar geschikte honden. Die rijden daarna direct door naar zo’n “trainer” en vangen veel geld voor deze hond die ze misschien wel gratis hebben opgehaald. Vervolgens sluist de “trainer” hem na 4 dagen voor grof geld ook weer door…………
En het interesseert ze niet waar de hond terecht komt. Afganistan, Syrië, oorlogsgebieden. Deze landen kopen in grote hoeveelheden honden aan die gek zijn op een balletje en betalen daar veel geld voor. De hond staat voor een mijnenveld en de bal wordt er in gegooid. Vervolgens de honden er achteraan en op die manier wordt het mijnveld onschadelijk gemaakt, met als gevolg allemaal dode honden. Maar hee, het leger betaald dus laat de volgende lading honden maar komen. Ze kunnen nu veilig door het mijnenveld, de honden hebben de mijnen onschadelijk gemaakt en dat betaald met hun leven.

Klapperende oren

Wij zaten daar met klapperende oren. Dat werd ons dan verteld door iemand die dat natuurlijk niet deed. Nee hij liet de honden naar Amerika gaan, en daar hadden ze het hartstikke goed. Op de vraag van ons hoe vaak hij zelf naar Amerika ging moest hij bekennen dat hij er nooit was geweest. Dus of zijn honden het hartstikke goed hadden, dat moest hij maar geloven.
Anita en ik waren gek op ons werk en gek op het speuren maar kregen na het horen van deze verhalen toch wel een beetje de kriebels. Dit wilden we echt niet voor onze honden. We waren een rescue en bleven een rescue. We haalden honden uit asielen om ze een mooi leven te geven, niet om ze ergens weg te laten kwijnen of erger nog te laten doden in een mijnenveld.

Veel geleerd, nee!

Na een aantal van deze bedrijven te hebben bezocht waren we tot de conclusie gekomen dat onze honden al veel verder waren getraind als dat we daar gezien hadden en als dat ze daar ooit konden trainen. Wij werken met maximaal 2 honden en hebben het daar druk mee om ze alles te leren. Zij hebben meer dan 20 honden zitten. Het is onmogelijk om die net zoveel te leren als dat die van ons kunnen. Maar goed we hebben een aantal bedrijven bekeken en voornamelijk gezien hoe het niet moest.

Onze samenwerkingen

Wij hebben op dit moment een tweetal leuke samenwerkingen. Waarbij we 100% zeker weten dat het dierenwelzijn voorop staat en dat de honden worden gecontroleerd. Soms zitten honden bij de overheid en mogen wij geen contact met de geleider, maar degene die ze plaatst traint de honden ook iedere keer bij dus die heeft wel contact met de honden. We hoeven niet groter te worden. Het is fijn als we wat honden kunnen helpen en dat we de honden van de Pannehoeve kunnen onderhouden.  Wij hebben lol in wat we doen en we kunnen enorm genieten van het opbouwen van een hond. Dat is het belangrijkste. Ik vind het wederom vreselijk wat er met honden gebeurt en ik hoop ooit dat ook daar weer een eind aan komt. Het maakt niet uit waar je kijkt. Waar geld verdient wordt aan honden worden honden voornamelijk misbruikt en ik ben blij dat wij een samenwerking hebben met mensen die op dezelfde manier denken als wij.
En natuurlijk willen we nog heel veel honden een kans geven, maar alleen op voorwaarde dat het bedrijf die de honden verder opleidt het dierenwelzijn hoog in het vaandel heeft staan.

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *