Projecthond

Wij bieden heel af en toe een projecthond aan. Dat nog niet iedereen weet dat we dat doen blijkt wel uit de reacties die we op facebook kregen dus bij deze een uitleg van hoe dit in zijn werk gaat.

Nog in Spanje

Heel soms hebben we een hond die we niet kunnen laten adopteren. Omdat de hond niet helemaal gezond is, of omdat de hond al ouder is of noem de redenen maar op.
Wij hebben een no-kill beleid, sterker nog we zullen voor iedere hond alles op alles zetten om hem te geven wat hij nodig heeft.

Minie is zo’n hondje. Ze is uit Spanje meegekomen, hoogzwanger. We waren in het asiel en zagen haar daar zitten. Ze zag er niet uit en was doodziek van de leishmania maar ook hoog zwanger. Dit hadden ze in het asiel niet gezien (begrijpelijk met 500 honden). Gelukkig was ze wel volledig geënt en hebben wij direct een vlucht geregeld zodat ze naar Nederland kon.
In Nederland hadden we een opvanggezin want het was op dat moment zwangere hond nummer 3.

zo zag ze eruit in Spanje
zo ziet ze er nu uit

Ze was nog maar een aantal dagen in Nederland toen de bevalling ging beginnen maar niet doorzette. Ze is toen met spoed naar de dierenkliniek gebracht waar de pups met de keizersnede ter wereld werden gebracht. Er lag een dode pup voor het geboortekanaal en als ze in het asiel was gebleven wat dit haar dood geworden want daar hadden ze haar pas veel later gevonden.

Ze beviel van 7 pups waarvan er al meteen 2 dood waren, in de loop van de dagen ging ze er op 1 liggen die het niet overleefde en ging er eentje dood die te zwak was. Het was een behoorlijke opgave voor het opvanggezin. Minie was eigenlijk te ziek om de pups te voeden en de pups bleven afvallen ondanks dat ze in het opvanggezin hun best deden om de pups de fles erbij te geven. We hebben toen besloten Minie en de pups op te halen omdat we hier met veel meer mensen zijn en dus het flessen kunnen afwisselen.

Ondertussen zijn we Minie ook gaan bijvoeren met vers vlees wat ze maar mondjesmaat at en hoogwaardig blikvoer om te zorgen dat haar melk op peil kwam en ze de pups zelf kon gaan voeden maar zodat ze zichzelf ook beter voelde. Stukje bij beetje ging ze beter eten en knapte ze enigszins op, maar het belangrijkste was dat de pups in ieder geval voldoende konden drinken bij haar zodat ze in ieder geval de belangrijkste voedingsstoffen meekregen van haar.

voor de kachel 🙂

Na 4 weken vond de dierenarts het genoeg en besloot dat Minie behandeld moest worden als we haar niet wilden verliezen. Minie werd behandeld met glucantime, een soort van chemo kuur en dus zeer giftig voor de pups. We moesten Minie dus een romper aan doen zodat de pups niet meer bij haar konden drinken. Dat gaf in het begin uiteraard behoorlijk strijd. Minie was dusdanig aangesterkt dat ze met alle geweld zelf voor haar pups wilde zorgen en de pups vonden het niet eerlijk dat ze niet meer mochten drinken en beten romper na romper kapot bij Minie. Gelukkig droogde ze heel snel in en na een week kwam er niets meer uit en stopten de pups ook met proberen.

Minie voelde zich steeds beter en was prima in staat om haar pups verder te begeleiden. De glucantime sloeg aan en langzaamaan zag je haar veranderen in een mooie hond.

De pups hebben allemaal een goed huisje gekregen en Minie woont nog steeds bij ons. Omdat de leishmania waarden veel te hoog blijven staan hadden we besloten haar niet ter adoptie aan te bieden omdat bij stress de waarden nog verder omhoog gaan en de organen aan kunnen tasten.

Minie voelt zich het fijnst als ze lekker op de bank kan liggen in de winter, dicht bij de kachel en in de zomer lekker in het zonnetje. Daarbij heeft ze het liefst mensen rond zich heen die haar lekker verwennen met veel knuffels. Wandelen vindt ze leuk maar wordt er een dag niet gewandeld, is dat ook prima. Ze gaat graag naar het strand, naar het bos, maar het hoeft niet voor haar. Ze kan prima met andere honden, maar het hoeft niet voor haar. (op 1 vriendje na dan daar is ze verliefd op)

Wat zij het liefst zou willen kunnen we haar op de Pannehoeve niet geven. We kunnen haar heel veel liefde geven, regelmatig knuffels, ze mag op de bank liggen, maar ze moet de aandacht hier delen. Trainen vindt ze verder niets aan dus eigenlijk komt ze een beetje te kort naar onze mening.

We bieden haar daarom aan als projecthond. Of we nu haar hele leven de kosten moeten dragen terwijl ze hier woont, of we moeten de kosten dragen en zij heeft een eigen gezinnetje en we maken er een gezin blij mee die geen hond kan betalen. Volgens ons snijdt het mes dan aan twee kanten.

Een projecthond van ons daar blijven wij het hele hondenleven verantwoordelijk voor. Wij betalen dierenartskosten, voer indien nodig en alles wat er verder nodig is. Het enige wat we voor dergelijke honden zoeken is een lief baasje die tijd genoeg heeft en die heel graag een hondje wil maar het zelf niet kan betalen.
De enige regel bij ons is wel dat er geen andere hond aanwezig mag zijn of erbij mag komen. Niet omdat dat niet kan met de hond maar wel omdat we iedereen een hondje gunnen en iemand die al een hond heeft, heeft ook al het plezier van een hond en dat gunnen wij dan ook aan iemand die nog geen hond heeft.

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *