Hond dood gebeten

Ik zag onlangs een post op facebook voorbij komen dat bij één van mijn collega’s een hondje wat ze had gered was doodgebeten. Dat is als dierenliefhebber echt je allerergste nachtmerrie.

Wat me echter enorm stoorde is de opmerkingen van mensen die erbij stonden. Wij als rescuers proberen zoveel mogelijk honden te helpen en te zorgen voor een nieuw huis. Er is niemand van ons die met zoveel moeilijke honden maar een beetje “aanrotzooit” om het even plat te zeggen.

Als rescuer sta je in een schijnwerper, en zolang de dingen goed gaan wordt je op handen gedragen.
Wij zijn echter ook gewoon mensen. Misschien moet ik het “gewoon” eraf laten. Want het is namelijk niet “gewoon” als je leven alleen maar in het teken staat van dieren helpen en redden. Als je hele dagen alleen maar bezig bent met je honden of met de andere dieren die je redt of helpt is dit niet gewoon.

Ons hele leven is ingericht op de honden. Mijn sociale leven in ingericht rond de honden. Mijn hele gezin moet zich schikken naar de honden. Ze moeten helpen daar waar nodig en ze moeten er rekening mee houden als ze iets willen of als er iets is dat er honden zijn. Honden die soms uit situaties komen die je je niet voor kunt stellen. Ze moeten er rekening mee houden dat honden soms ronduit gevaarlijk zijn, maar ze leven wel op hetzelfde terrein als mijn gezin.
Mijn familie moet er rekening mee houden dat ik honden heb, ze moeten rekening houden met het feit dat sommige honden nog in training zijn en dus onberekenbaar kunnen zijn. Er zijn dus naast dat ik werk met de honden nog een hele groep mensen om mij heen die rekening moeten houden met……
En of dat dus gewoon is, daar kunnen we over discussiëren.

Mijn collega’s en ik ruimen de shit op die andere mensen achter laten. Uiteraard in het belang van de honden (of nogmaals andere collega’s die andere dieren opvangen en helpen) maar wel de shit die andere mensen niet wensen op te ruimen. Onder het mom van: het gaat niet bij mijn hond (dat wordt mij nooit gevraagd), of ik doe al genoeg (dat vind ik zelf ook maar daar is de hond niet mee geholpen) of ik heb geen tijd (dat wordt mij ook nooit gevraagd).
We worden de hemel ingeprezen zolang we laten zien wat er goed gaat, maar o wee als er iets fout gaat.

Ik heb een aantal jaren geleden een post op facebook gezet over PLUCHE hondjes die aan riempjes op de markt in Spanje hingen. Het onderschrift was: “kijk nou wat ze hier met pluche hondjes doen”
Je wil niet weten hoeveel ruzie ik hierover gehad heb want dat waren geen grapjes.
Zo krijg ik regelmatig reacties op posten op facebook. Wij mogen daar geen grapjes over maken.
Laat ik het simpel stellen zonder humor af en toe houden wij het hier niet vol.

We staan in een schijnwerper en daar hebben we zelf voor gekozen. We moeten rekening houden met en daar hebben we zelf voor gekozen. We ruimen de shit van anderen op en daar hebben we zelf voor gekozen. Dus we vragen zeker geen medelijden want dat is niet waar dit stukje over gaat.

Waar dit stukje wel over gaat is het wijzende vingertje door de beste stuurlui die aan wal staan. Het commentaar hebben op iets wat fout gaat omdat een foutje in een klein hoekje zit. Een stom ongeluk wat misschien niet had mogen gebeuren, maar zo is het hele leven. Hoeveel ongelukken op de weg hebben we door een foutje van iemand. Alles kan voorkomen worden dat klopt maar dan moet je net als de asiels alle honden apart in hokken stoppen en er een voor een om de beurt een half uurtje uit halen.
Wij kiezen ervoor om onze honden los te laten lopen en als er een vechtpartij is, grijpen we hard in. Zal volgens vele mensen ook niet mogen en ook zielig zijn.
Maar simpel: we kunnen het toch nooit goed doen in ieders ogen.

Iedereen die hier anders over denkt nodig ik bij deze uit om opvanggezin te worden want daar hebben we een groot gebrek aan.

Excuses voor de toon van dit blog maar ik heb me echt heel kwaad gemaakt dat iemand die zoveel betekend zo afgevallen wordt.

Ik wil van hieruit mijn collega heel veel sterkte wensen. En keep up the good job die je doet.

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *