Hulde aan de verzorgers in de asielen

Ik weet met mijn verstand dat ik een goede keuze heb gemaakt om alleen nog voor de werkhonden te gaan en daarvoor te zorgen dat die een goed leven gaan krijgen. Dit is de groep die het het moeilijkst heeft omdat ze groot zijn en vaak te druk. De kans voor hen op een “gewoon” huis is vaak vele malen kleiner dan voor de leuke kleinere fluffy hondjes of schoothondjes.

Verblijft momenteel (11-1-2019)in het asiel van Orihuela

Vechten om gezien te worden

Toch heb ik de afgelopen week in de Spaanse asielen nog veel meer groepen honden gezien die achterblijven en die niet gezien worden door de mensen die op zoek zijn naar een hond.
Het fijne van internet tegenwoordig is dat je iedereen kunt bereiken. Het vervelende van internet is dat ook anderen iedereen kan bereiken en dat de keuze van de mensen door internet enorm is geworden.
Als stichting, organisatie of bedrijf moet je al vechten om gezien te worden bij de mensen op facebook en andere social media. Het is dus voor honden bijna onmogelijk om gezien te worden als je niet mooi bent, niet langharig of geen zielig verhaal hebt.

Als hond heb je geen mogelijkheid jezelf te promoten. Je kunt geen foto’s maken, je kunt niet laten zien hoe geweldig je bent. Je bent afhankelijk van de mensen die in het asiel komen en een keuze maken. Zeg maar de mensen die voor god spelen:
“Jij mag mee en gaat een goed huisje krijgen en jij moet doodgaan in het asiel”

Werkhonden

Wij hebben een keuze gemaakt voor 1 groep. De groep waartegen het vaakst wordt gezegd: “jij moet doodgaan in het asiel”
Mensen die op zoek zijn naar een hond, zijn bereid tijd te investeren in een leuk pupje. Ze zijn bereid tijd te investeren in een leuke fluffy hond. Maar gaat het over een grotere hond, die al wat ouder is dan wordt het eng. Dan moeten er zoveel zekerheden bij de hond worden gegeven dat ze dus geen schijn van kans maken.
Dat is de groep waar wij nu voor gaan, die wij proberen een leuk leven te geven door ze te laten werken.

Overige groepen

Maar er zijn nog zoveel groepen honden die ook geen schijn van kans maken. Neem de groep van middelgrote kortharige honden tussen de 4 en de 10 jaar oud. Zij zijn vaak nog niet opgevoed en net de leeftijd van “jonge” hond voorbij. Mensen zijn bang dat ze te snel weer afscheid moeten nemen, zijn niet bereid om tijd te investeren in de opvoeding omdat een “normale hond” van die leeftijd dat allemaal al kan. Ook deze honden zullen sterven in het asiel zonder ook maar andere liefde te hebben gekend dan van de verzorgers die met alles wat ze in zich hebben hun liefde verdelen over de vele honderden honden die in sommige asielen zitten.

Hulde aan die verzorgers die dagelijks het leed aan zien in het asiel en die dagelijks met alles wat ze in zich hebben proberen het voor de honden zo comfortabel mogelijk te maken. Zij die dagelijks hopen dat een hond van hen een goed huisje krijgt. Zij die ook niet gezien worden omdat ze geen tijd hebben voor social media. Zij die alleen maar proberen te overleven met de honden en proberen er voor hen het beste van te maken.

TOPMENSEN

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *