Mijn ervaring als beginnend opvanggezin

Ik ben ooit begonnen als opvanggezin. Omdat ik “iets om handen” wilde hebben en ik wilde iets doen voor kansloze honden. Ik had de pech bij een organisatie terecht te komen die het niet zo nauw nam met het dierenwelzijn en die de honden van hot naar her sleepte.

EERSTE BANGE HOND

Ik had me ingeschreven als opvanggezin en binnen een dag kon ik een hond ophalen. Een enorm bange podenco. Maar het maakte mij niet uit, ik ging iedere uitdaging aan. Ik heb alles gedaan wat ik anderen afraad. Ze sliep zelfs bij me in ben in het begin.

Langzaam heb ik haar samen met mijn eigen honden de wereld laten zien en ervaren.
Na 2 maanden kwam er een aanvraag. Ze kwamen geen kniis maken bij mij maar de hond werd opgehaald door de stichting. Ze hadden direct 2 andere honden bij zich. 2 dove podencopups. Ik had nog wel aangegeven dat als er geen match was het podenco meisje ook terug mocht naar mij.

2 DOVE PUPS

Ik ben aan de slag gegaan met de dove pups. Een nieuwe uitdaing. Ik had opgezocht joe je dove pups traint. Dat ging met een stroomband maar dan op trilfunctie. Ik heb 2 banden gekocht en heb hen op die manier veel geleerd. Maar zij hebben mij ook heel veel geleerd.

Het podencomeisje kwam ik tegen op de website bij een ander opvanggezin waar het goed ging met haar. En ik was zo naïef en geloofde dit.
Toen kwam er een aanvraag voor de twee heren. Wederom kon er geen kennis gemaakt worden bij mij. Ze werden opgehaald. Ik heb ook bij hen hetzelfde aanbod gedaan, als er geen match was mochten ze weer terug.

CHARLIE DE DALMAAT

Ik kreeg de mededeling dat ik op de website kon kijken voor een “nieuwe hond”. Ik heb dat geweigerd en aangegeven dat ze een hond mochten brengen die hulp nodig had. Dat werd Charlie de dalmaat. Hij was geadopteerd en heel snel teruggebracht. Dat snapte ik heel goed toen hij bij mij was. Het was een superlieve hond maar een meester ontsnapper. Niets in huis was veilig en hij vrat ALLES.

Ik zag op de website dat de dove pups in een ander opvanggezin zaten en kreeg een beetje nare bijsmaak. Ik heb de stichting gebeld en er werd mij duidelijk te verstaan gegeven dat zij het beleid bepaalde en niet ik. Ik was stomverbaasd en ook heel boos. Na verder navraag gedaan te hebben naar deze stichting bleek dat een nieuw opvanggezin de hond van de website kon kiezen. Deze werd dan bij je thuis afgeleverd. De honden gingen dus van gezin naar gezin.

DREIGEN

Woest was ik en om dat ik al Charlie’s derde gezin was besloot ik, als er een aanvraag voor hem komt, dan komen ze bij mij kennis maken. Omdat ik mij bemoeide met dingen waar ik volgens de stichting geen recht toe had kwam “de aanvraag” heel snel. Ze kwamen hem ophalen. Maar dat liet ik niet gebeuren. Ik heb gezegd dat de mensen bij mij konden komen kennis maken, maar dat was natuurlijk niet de bedoeling en dat werd hooglopende ruzie. Ik heb toen het adoptieformulier ingevuld en het geld overgemaakt zodat Charlie van mij was.
Maar de adoptie werd geweigerd en het geld werd teruggestort. Toen begonnen de dreigementen.

Om een lang verhaal in te korten: Ze begrepen dat ze niets konden, maar ze hebben lang gedreigd en zijn zelfs thuis geweest om hem op te halen. Ik heb dat geweigerd en was voorbereid want Charlie zat ondergedoken bij mijn vriendin. Na een paar maanden stopten de dreigingen.

EIND GOED, AL GOED

Wat Charlie betreft, na een jaar bij mij is hij met een geweldig lieve vrouw meegegaan. Dat waren echt twee maatjes. Hij is inmiddels overleden maar hij heeft een superleven gehad bij deze mevrouw.
En ik heb van die ervaring geleerd hoe je NIET met opvanggezinnen om dient te gaan.
Voor mij is een opvanggezin goud waard en zijn ze binnen onze organisatie net zo belangrijk als wij allemaal.

Ben jij ook opvanggezin ( geweest)? Ik ben heel benieuwd naar jou hopelijk goede ervaringen. Opvangen is namelijk  leuk en dankbaar werk.

Over Jolanda


Jolanda is hondentrainster met een eigen visie op het trainen van honden, voor mensen die van hun hond een maatje voor het leven willen maken en die op een positieve manier met hun hond in het leven willen staan.

Jolanda heeft wat betreft opleiding niets met honden gedaan, maar is officieel horecamanager. Omdat die niet werkte samen met het hebben van een gezin is ze begonnen met een hondenopvang waarin vele moeilijke honden zijn opgevangen en weer opnieuw zijn getraind zodat ze terug konden de maatschappij in. Lees meer

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *