Een pitbull bijt een baby dood in het Amerikaanse Dunnellon in de staat Florida.

Waarom laat je een hond alleen bij een baby en zorg je niet dat de baby beschermt is met deuren die de hond niet open kan maken? Dat is de eerste vraag die in me opkomt als ik weer eens iets dergelijks lees.

Ik heb bijna mijn hele leven honden gehad. Ik had eerder honden dan kinderen en mijn honden zijn mij even lief als mijn kinderen.
Hoe overdreven bezorgt iedereen me ook vond, ik heb mijn honden altijd gemuilkorfd gehad op het moment dat de kinderen klein waren en in de nabijheid van de honden waren.
En dat zal ongetwijfeld wel op weerstand stuiten bij veel mensen maar dit is mijn visie op het geheel:

Een hond is een dier met een instinct. Als een pup veel herrie maakt wordt hij gecorrigeerd door de moeder. De pup weet instinctmatig dat hij stil moet zijn als hij die correctie krijgt. Ondanks dat onze honden al lang niet meer in de natuur leven hebben ze nog wel steeds de natuurlijk instincten.
En dus brengt een gillende pup de groep in gevaar. De pup wordt dus gecorrigeerd omdat hij stil moet zijn.

Een hond kan dus ook instinctmatig een kind gaan corrigeren omdat hij huilt. Alleen snapt een kind de correctie niet en gaat dus harder huilen. De hond snapt niet dat het kind niet stil wordt en gaat dus harder corrigeren. En dat kan dus de dood tot gevolg hebben.

Mijn honden zijn altijd superlief geweest tegen de kinderen en toch heb ik ze altijd een muikorf opgedaan als ze met de kinderen waren. Ik hoef maar mijn been te breken, of een toeval te krijgen waardoor ik uitval op het moment dat de kinderen en honden bij elkaar waren. Even buiten iets weggooien en een deur die dicht waait. Ik noem maar een dwarsstraat. De honden zitten dan wel me de kinderen alleen in huis en dat kan dus dit soort dingen tot gevolg hebben.

Ik heb mijn honden even lief als mijn kinderen en ik heb dus altijd gezorgd dat de situatie op welk moment dan ook veilig was. En zielig voor mijn honden, nee hoor die konden drinken met de korf op en hadden een goed passende korf.
Anderzijds mochten mijn kinderen ook nooit naar de honden toe, vanaf het moment dat ze konden kruipen heb ik ze daar altijd weggehouden en geleerd dat ook de hond een eigen plaats heeft

Toen de kinderen oud genoeg waren dat ze door een beet niet meer direct beschadigd werden mochten de korven uiteraard af. Ik heb mijn honden net zo hard beschermt als mijn kinderen. Ik zou het mezelf nooit vergeven hebben als een van mijn honden, mijn kinderen iets aangedaan zou hebben en ik zou daardoor kind en hond verliezen.

Mijn honden hebben voldoende aandacht gehad tijdens de baby en peutertijd van mijn kinderen. Mijn kinderen kwamen veel buiten omdat de honden naar buiten moesten in weer en wind. Ik heb er nooit over gedacht mijn honden weg te doen of anderszijds ze aan de kant geschoven maar veiligheid voor alles, dat was voor mij het belangrijkste.
En als ik dan weer dergelijke verhalen lees, dan weet ik dat ik het goed heb gedaan ondanks het commentaar toen en nu wat ik nog regelmatig krijg als ik dit vertel!

 

Klik hier om het bericht te lezen

Jolanda

Over Jolanda

Jolanda is hondentrainster met een eigen visie op het trainen van honden, voor mensen die van hun hond een maatje voor het leven willen maken en die op een positieve manier met hun hond in het leven willen staan.

Jolanda heeft wat betreft opleiding niets met honden gedaan, maar is officieel horecamanager. Omdat die niet werkte samen met het hebben van een gezin is ze begonnen met een hondenopvang waarin vele moeilijke honden zijn opgevangen en weer opnieuw zijn getraind zodat ze terug konden de maatschappij in. Lees meer

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *