Ik ben Ollie en ik wil jullie mijn verhaal vertellen

Ik ben een klein ras hondje, zoals ze dat hier zo mooi zeggen.  Ik ben geboren in een warm nest met nog 6 broertjes en zusjes. Ik werd opgehaald door mensen met kindertjes en ik was er heel gelukkig. Maar toen hoorde ik dat ze me niet konden geven wat ik nodig had na een tijdje. Ik wist niet wat ik precies nodig had maar ik was zo gelukkig dat ik daar verder niet meer aan gedacht heb. IK kon heerlijk spelen met de kindjes. We gingen niet zo vaak buiten spelen maar dat vond ik niet zo erg want ik kon binnen ook prima spelen.

Toen ik een poosje daar woonde kwamen er mensen op bezoek. Dat gebeurde wel vaker maar die speelde en knuffelden heel veel met mij. Toen zag ik dat mijn riem gepakt werd dus ik was helemaal blij, we gingen wandelen.
Maar het was niet “we” gingen wandelen maar ik met het bezoek. Ik vond het wel leuk maar toch ook een beetje spannend dat er niemand van mijn gezinnetje mee ging. Even laten waren we gelukkig weer thuis. Na nog een tijdje spelen met de kinderen viel ik in slaap.
Ik werd wakker gemaakt en werd meegenomen naar de auto. Ik raakte een beetje in paniek wat ging er gebeuren?

Ik kwam in een nieuw huis en vond het allemaal heel spannend. Ik werd in de bench gezet want het was al laat en ik moest gaan slapen. Ik vond het doodeng en ik gilde dat ik eruit wilde. Er werd een paar keer naar me geschreeuwd maar ik bleef bang.
De volgende ochtend mocht ik uit de bench, ik moest heel nodig plassen maar de mensen waar ik was waren bezig met de kindjes. Ik heb dus in huis geplast. Mijn nieuwe mensen waren heel boos op mij en ik werd direct naar buiten gegooid. Het was koud en heel eng in de tuin dus ik wilde heel graag weer naar binnen. Het was in mijn vorige huis veel gezelliger maar toch,  ik kon hier ook wel leuk spelen met de kinderen.

Een paar weekjes laten werd mijn riem gepakt en gingen we naar de auto, ik hoopte dat we naar het bos zouden gaan maar we stopten bij een huisje met allemaal hokken. Ik werd in een hok gestopt en mijn mensen gingen weg. Ik heb gehuild en gegild maar ze kwamen niet terug. Ik ging naar buiten in een soort ren met een beetje gras maar er was niemand om mee te spelen. Het enige leuke was dat ik wel kon blaffen tegen de andere honden.

Ik mocht maar eventjes buiten en daarna moest ik in mijn hok en daar bleef ik de hele dag.
Iedere dag lopen er mensen langs en die nemen allemaal honden mee maar ik bleef maar zitten. Ik heb de longen uit mijn lijf geschreeuwd om te laten horen dat ik er ook was maar meestal liepen ze door.

Maar op een dag mocht ik ook mee met mensen, een man en een vrouw en twee kindjes en daar mocht ik mee mee. Ik hoorde dat ik “op proef” ging maar dat maakte me niet uit, ik mocht eindelijk ook mee. Ik heb enorm mijn best gedaan om lief te zijn. Ik heb de hele dag iedereen beschermt en heb iedereen weggeblaft bij “mijn mensen”. Ik heb gezorgd dat ze veilig waren. Ook buiten heb ik iedereen weggeblaft. Voor “mijn mensen” was ik superlief, ik heb heel veel geknuffeld met ze, ik liep ze de hele dag achteraan want ik wist natuurlijk niet of ze beschermd moesten worden. Ik heb enorm mijn best gedaan. Maar na een tijdje werd ik in de auto gezet en teruggebracht naar het hok waar ik eerder in had gezeten. Ik had zo mijn best gedaan maar ze waren niet blij met me: “ik blafte te veel”  dus moest ik weer terug in mijn hok. Ik snapte er helemaal niets van ik had zo mijn best gedaan. Ik heb geen idee wat ik dan moet doen om het goed te doen

Na een tijdje mocht ik weer met nieuwe mensen mee. Ze waren erg lief maar ik moest iedere dag bijna een hele dag in een stalen kooi. “s avonds was het erg gezellig en gingen ze leuke dingen met me doen, maar overdag moest ik de hele dag in een kleine kooi. Ik was al helemaal uitgeslapen en kon me bijna niet bewegen. Ik heb dus heel hard geschreeuwd of ze terug wilden komen. Na een paar dagen werd ik weer in de auto gedaan en weer teruggebracht naar mijn hok in zoals ze het noemden het asiel.

Ik word met de dag triester. Ik heb zo mijn best gedaan bij iedereen en ik weet echt niet meer wat ik moet doen om het nog goed te doen en om eindelijk eens een eigen huisje te krijgen. Ik ben doodsbang als ik weer in een nieuw huis ben met allemaal nieuwe geurtjes en geluiden. Iedere keer moet ik nieuwe dingen leren en als ik het niet snap krijg ik op mijn kop. Ik wil zo graag een eigen huisje waar ze me vertellen wat ik moet doen zodat ik het echt goed kan doen. Ik wil het echt wel goed doen maar ik weet niet hoe!!!

Moraal van dit verhaal:

Een hond is geen wegwerpartikel!!

 trainingstips, klik hier

Over Jolanda

Jolanda is hondentrainster met een eigen visie op het trainen van honden, voor mensen die van hun hond een maatje voor het leven willen maken en die op een positieve manier met hun hond in het leven willen staan.

Jolanda heeft wat betreft opleiding niets met honden gedaan, maar is officieel horecamanager. Omdat die niet werkte samen met het hebben van een gezin is ze begonnen met een hondenopvang waarin vele moeilijke honden zijn opgevangen en weer opnieuw zijn getraind zodat ze terug konden de maatschappij in. Lees meer

Please follow and like us:

3 gedachten over “Ik ben Ollie en ik wil jullie mijn verhaal vertellen

  1. Heel verdrietig maar het realitijd moeten allemaal perfect zijn jammer dat sommige mensen niet de telefoon pakken en zeggen hij blaf wat moet ik doen en meschien belangrijker wat moet ik niet doen (geen hond nemen )of een poster voor aan de muur met hond erop
    Honden haren kwijlen spugen blaffen plassen poepen maar wat krijg je er voor terug liefde vriend voor het leven dan maakt het toch niet uit

  2. Oh wat sneu. Ik herken hier mijn eigen hond in. Het is een lange weg, maar ze gaat niet weg. Na 16 maanden zitten we nog geregeld met de handen in het haar. Gelukkig helpt nu eindelijk de Bachbloesem. We zijn er nog lang niet, maar ze zal nooit terug het systeem in gaan. Ik hoop dat Ollie ook zijn plekje krijgt, zonder bench en met iemand in huis die echt van hem houdt. Helaas kunnen we geen hond erbij hebben lieve Ollie

    1. Zou je hulp kunnen gebruiken bij de probleempjes die je hebt bij je hond.
      Schrijf je dan nu in op onze mailinglijst en dan kan ik je helpen met het oplossen van de probleempjes die je hebt met je hond.

      Uiteraard is inschrijving gratis

      Klik hieronder op de link en schrijf je in!
      http://eepurl.com/dCs4cL
      Met lieve groet
      Jolanda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *