Maandelijks archief: augustus 2018

De afstandsbediening voor je hond

 

 

Een afstandsbediening voor je hond, zou dat niet handig zijn?
Met de clicker heb je iets dergelijks in handen. Je moet daarvoor ook nog wel je stem gebruiken maar je kunt met de clicker je hond heel veel laten doen.

Mensen die pas beginnen met de clicker vinden het “een gedoe”
Een riem, een clicker en een voertje in je handen is ook wel erg veel. Maar het is net als bij autorijden, in het begin heb je het voor je gevoel heel druk en na verloop van tijd gaat het automatisch.

Als het eenmaal automatisch gaat heb je een geweldig middel in handen om je hond te trainen op een positieve manier.
Met de clicker maak je als het ware een foto van het gedrag wat je wil hebben.
Daarnaast vind je hond het een geweldige training want hij kan namelijk gratis snoepjes (of een speeltje) verdienen en welke hond wil dat nu niet

Bij de clicker is het wel zaak dat deze op de juiste manier wordt ingetraind. Een clicker heeft namelijk weinig zin als de clicker voor de hond geen waarde heeft. Dan bereik je niets met je hond.

Wij bieden je de clicker training gratis aan om hem op de juiste manier te gaan trainen.
Schrijf je in op de link hieronder en je krijgt de clicker training gratis toegestuurd.

schrijf in om de clicker training te ontvangen

* indicates required


Please follow and like us:
error

Verhaal van Rocky

Mijn naam is Rocky

En ik wil hier graag mijn verhaal vertellen.

Ik ben ergens geboren als een leuk pupje en ik ben meegenomen door mensen die mij graag wilde hebben.
Ik heb mijn best gedaan bij deze mensen. Ik was ongetwijfeld een lieve pup. Toch vonden “mijn mensen” dit schijnbaar niet.
Ik zou graag willen vertellen wat er allemaal gebeurt is maar helaas kan ik niet praten en kan ik dat jullie niet vertellen.
Ik kan jullie wel vertellen dat “mijn mensen” mij schijnbaar niet lief genoeg vonden.

Ze hadden voor mij een bench op het balkon gezet en daar moest ik hele dagen in. Er was geen water, en geen bescherming. Ik heb daar lange tijd gezeten dag in en dag uit in een stalen kooi.
Als het regende liep mijn bak van mijn stalen kooi vol en zat ik in het water, als het warm was had ik geen mogelijkheid om uit de zon te gaan zitten.
Ik heb het enorm warm gehad en enorm veel kou gehad want ik had ook niet zo’n dikke vacht.

Ik heb echt mijn best gedaan maar ze hebben mij nooit geleerd wat ze van mij wilden en als ik het niet goed deed moest ik voor straf weer dagen op het balkon in die stalen kooi.

Ik heb uren, dagen, weken gehuild, geschreeuwd en gejankt. En gelukkig heeft iemand me gehoord en de dierenpolitie gebeld. “mijn mensen” wilden mij zo snel mogelijk kwijt en dus mocht ik mee met de dierenpolitie.

Ik ben bij de Pannehoeve gekomen en ik wist totaal niet wat ze van me wilden. Het enige wat ik deed was rijden op de benen van iedereen. Natuurlijk vond niemand dat leuk maar dat begreep ik niet. Alleen op deze manier kon ik mezelf rustig krijgen. Daarnaast wilde ik alleen maar rennen, dat had ik al een hele tijd niet gedaan.
Ik begreep na verloop van tijd dat ik als het regende naar binnen mocht, als de zon scheen mocht ik in de schaduw gaan liggen. Ik kon altijd water drinken en kreeg eten. Langzaamaan begreep ik dat het niet aan mij lag dat mij dat allemaal was overkomen en heb ik heel erg mijn best gedaan tijdens de trainingen.
Ik wist niet wat training was maar ik begreep al heel snel dat als ze iets vroegen en ik deed het dat ik dan snoepjes kreeg. Ik heb enorm mijn best gedaan en ze hebben me verteld dat ik een enorm lief hondje ben geworden.

Ik heb een eigen baasje gekregen die heel gelukkig met mij zijn en ik ben gelukkig met hen.

Moraal van het verhaal:

Als je denkt dat een hond ergens niet goed zit of verwaarloosd of mishandeld wordt, help de hond dan door 144 te bellen of meld het bij ons.

Lees ook de story van Ollie

Over Jolanda

Jolanda is hondentrainster met een eigen visie op het trainen van honden, voor mensen die van hun hond een maatje voor het leven willen maken en die op een positieve manier met hun hond in het leven willen staan.

Jolanda heeft wat betreft opleiding niets met honden gedaan, maar is officieel horecamanager. Omdat die niet werkte samen met het hebben van een gezin is ze begonnen met een hondenopvang waarin vele moeilijke honden zijn opgevangen en weer opnieuw zijn getraind zodat ze terug konden de maatschappij in. Lees meer

Please follow and like us:
error

Niet terugkomen als je roept

Ik was van de week op het strand en zag mensen die wanhopig hun hond riepen. Ik moest meteen weer denken aan mezelf een jaar of 10 geleden, toen stond ik ook op hetzelfde strand met een hond die niet wilde komen en maar bleef jagen achter de meeuwen en ik voelde dan ook met deze mensen mee.

Niet komen als je roept is een probleem wat veel en vaak voorkomt en waarbij mensen zich groen en geel ergeren aan hun hond. Dat was bij mij destijds ook zo, en ik vond dat dat anders moest. Iedereen die ik vroeg gaf me als tip dat ik leuk moest zijn.

Ja hallo, je moet leuk zijn, hoe doe je dat? Ik trainde dagelijks met mijn hond, ik gaf hem eten, knuffels, liefde. Ik deed leuke dingen met hem. Hoe leuk kun je zijn dacht ik toen?

Ik ben gaan proberen te denken als een hond, ik probeerde in de kop van de hond te komen.
Ik had dat gelezen ergens (en ik weet helaas niet meer waar) en ik leerde steeds meer over honden.
Dat was voor mij een ommekeer. Mijn hond ging naar me luisteren en kwam naar me toe op het strand en waar ik verder ook was. Ik was opeens “leuk” voor mijn hond en dat kostte niet eens veel moeite.

 

3 tips waardoor jouw hond ook komt als je hem roept

Hoe maak je jezelf nu zo leuk dat je hond naar je terug wil komen. Dat je je niet meer hoeft te ergeren aan je hond omdat hij niet luistert.

  1. Leer je hond los lopen

Laat je hond niet direct los maar “leer hem lost lopen” aan de lange lijn. Voor € 3.00  koop je bij de Action 30 meter lijn, bind het aan de halsband van de hond en leer hem dat naar je toe komen iets oplevert.

  1. Maak je klein

Ga op je hurken zitten als je je hond roept en zorg voor een vrolijke enthousiaste toon waarmee je de hond roept. Prijs hem uitbundig als hij naar je toe komt en geef hem een giga beloning. De beloning kan voor de een de bal zijn en voor de ander een snoepje maar zorg voor een geweldige beloning

  1. Aan en weer aflijnen

Als je je hond eenmaal zover hebt dat hij naar je toe komt (desnoods nog aan de lange lijn) dan lijn je hem aan met de korte lijn. Je gaat leuke dingen doen, beetje spelen, beetje trainen en dan vervolgens lijn je hem weer af. Dit herhaal je een aantal keren.

Misschien ook interessant:

Nee training  klik hier

contact training klik hier

Over Jolanda

Jolanda is hondentrainster met een eigen visie op het trainen van honden, voor mensen die van hun hond een maatje voor het leven willen maken en die op een positieve manier met hun hond in het leven willen staan.

Jolanda heeft wat betreft opleiding niets met honden gedaan, maar is officieel horecamanager. Omdat die niet werkte samen met het hebben van een gezin is ze begonnen met een hondenopvang waarin vele moeilijke honden zijn opgevangen en weer opnieuw zijn getraind zodat ze terug konden de maatschappij in. Lees meer

Niets uit dit bericht mag gekopieerd worden. Het mag uiteraard gedeeld worden op social media of elders maar dan alleen als complete link. @copyright pannehoeve

Please follow and like us:
error

Ik ben Ollie en ik wil jullie mijn verhaal vertellen

Ik ben een klein ras hondje, zoals ze dat hier zo mooi zeggen.  Ik ben geboren in een warm nest met nog 6 broertjes en zusjes. Ik werd opgehaald door mensen met kindertjes en ik was er heel gelukkig. Maar toen hoorde ik dat ze me niet konden geven wat ik nodig had na een tijdje. Ik wist niet wat ik precies nodig had maar ik was zo gelukkig dat ik daar verder niet meer aan gedacht heb. IK kon heerlijk spelen met de kindjes. We gingen niet zo vaak buiten spelen maar dat vond ik niet zo erg want ik kon binnen ook prima spelen.

Toen ik een poosje daar woonde kwamen er mensen op bezoek. Dat gebeurde wel vaker maar die speelde en knuffelden heel veel met mij. Toen zag ik dat mijn riem gepakt werd dus ik was helemaal blij, we gingen wandelen.
Maar het was niet “we” gingen wandelen maar ik met het bezoek. Ik vond het wel leuk maar toch ook een beetje spannend dat er niemand van mijn gezinnetje mee ging. Even laten waren we gelukkig weer thuis. Na nog een tijdje spelen met de kinderen viel ik in slaap.
Ik werd wakker gemaakt en werd meegenomen naar de auto. Ik raakte een beetje in paniek wat ging er gebeuren?

Ik kwam in een nieuw huis en vond het allemaal heel spannend. Ik werd in de bench gezet want het was al laat en ik moest gaan slapen. Ik vond het doodeng en ik gilde dat ik eruit wilde. Er werd een paar keer naar me geschreeuwd maar ik bleef bang.
De volgende ochtend mocht ik uit de bench, ik moest heel nodig plassen maar de mensen waar ik was waren bezig met de kindjes. Ik heb dus in huis geplast. Mijn nieuwe mensen waren heel boos op mij en ik werd direct naar buiten gegooid. Het was koud en heel eng in de tuin dus ik wilde heel graag weer naar binnen. Het was in mijn vorige huis veel gezelliger maar toch,  ik kon hier ook wel leuk spelen met de kinderen.

Een paar weekjes laten werd mijn riem gepakt en gingen we naar de auto, ik hoopte dat we naar het bos zouden gaan maar we stopten bij een huisje met allemaal hokken. Ik werd in een hok gestopt en mijn mensen gingen weg. Ik heb gehuild en gegild maar ze kwamen niet terug. Ik ging naar buiten in een soort ren met een beetje gras maar er was niemand om mee te spelen. Het enige leuke was dat ik wel kon blaffen tegen de andere honden.

Ik mocht maar eventjes buiten en daarna moest ik in mijn hok en daar bleef ik de hele dag.
Iedere dag lopen er mensen langs en die nemen allemaal honden mee maar ik bleef maar zitten. Ik heb de longen uit mijn lijf geschreeuwd om te laten horen dat ik er ook was maar meestal liepen ze door.

Maar op een dag mocht ik ook mee met mensen, een man en een vrouw en twee kindjes en daar mocht ik mee mee. Ik hoorde dat ik “op proef” ging maar dat maakte me niet uit, ik mocht eindelijk ook mee. Ik heb enorm mijn best gedaan om lief te zijn. Ik heb de hele dag iedereen beschermt en heb iedereen weggeblaft bij “mijn mensen”. Ik heb gezorgd dat ze veilig waren. Ook buiten heb ik iedereen weggeblaft. Voor “mijn mensen” was ik superlief, ik heb heel veel geknuffeld met ze, ik liep ze de hele dag achteraan want ik wist natuurlijk niet of ze beschermd moesten worden. Ik heb enorm mijn best gedaan. Maar na een tijdje werd ik in de auto gezet en teruggebracht naar het hok waar ik eerder in had gezeten. Ik had zo mijn best gedaan maar ze waren niet blij met me: “ik blafte te veel”  dus moest ik weer terug in mijn hok. Ik snapte er helemaal niets van ik had zo mijn best gedaan. Ik heb geen idee wat ik dan moet doen om het goed te doen

Na een tijdje mocht ik weer met nieuwe mensen mee. Ze waren erg lief maar ik moest iedere dag bijna een hele dag in een stalen kooi. “s avonds was het erg gezellig en gingen ze leuke dingen met me doen, maar overdag moest ik de hele dag in een kleine kooi. Ik was al helemaal uitgeslapen en kon me bijna niet bewegen. Ik heb dus heel hard geschreeuwd of ze terug wilden komen. Na een paar dagen werd ik weer in de auto gedaan en weer teruggebracht naar mijn hok in zoals ze het noemden het asiel.

Ik word met de dag triester. Ik heb zo mijn best gedaan bij iedereen en ik weet echt niet meer wat ik moet doen om het nog goed te doen en om eindelijk eens een eigen huisje te krijgen. Ik ben doodsbang als ik weer in een nieuw huis ben met allemaal nieuwe geurtjes en geluiden. Iedere keer moet ik nieuwe dingen leren en als ik het niet snap krijg ik op mijn kop. Ik wil zo graag een eigen huisje waar ze me vertellen wat ik moet doen zodat ik het echt goed kan doen. Ik wil het echt wel goed doen maar ik weet niet hoe!!!

Moraal van dit verhaal:

Een hond is geen wegwerpartikel!!

 trainingstips, klik hier

Over Jolanda

Jolanda is hondentrainster met een eigen visie op het trainen van honden, voor mensen die van hun hond een maatje voor het leven willen maken en die op een positieve manier met hun hond in het leven willen staan.

Jolanda heeft wat betreft opleiding niets met honden gedaan, maar is officieel horecamanager. Omdat die niet werkte samen met het hebben van een gezin is ze begonnen met een hondenopvang waarin vele moeilijke honden zijn opgevangen en weer opnieuw zijn getraind zodat ze terug konden de maatschappij in. Lees meer

Please follow and like us:
error

Vandaag ben JIJ de herplaatshond en dit verhaal gaat over jou.

Ik ben Marianne en ik woonde met mijn gezinnetje in een leuke wijk ergens in Nederland. Ik had veel vrienden, lieve familie en was volmaakt gelukkig.
Op een dag kwam er bezoek en natuurlijk zorgde ik voor koffie met een koekje erbij. Ik kon de mensen niet verstaan maar mijn man schijnbaar wel en die kletste volop met deze mensen.
Na verloop van tijd vroeg mijn man of ik even mee wilde rijden met deze mensen en ik had geen idee waar naar toe maar natuurlijk wilde ik dat.
Mijn man zwaaide nog naar me, een van de kinderen huilden en de andere stond ook te zwaaien. Ik vond het allemaal erg raar en vreemd.

Maar ik ging er vanuit dat het goed was. De mensen waren erg aardig al kon ik ze niet verstaan. Ik heb een paar keer gevraagd wat ze wilden tot me duidelijk werd dat ik min of meer meegenomen werd.
Waarom? Wat had ik verkeerd gedaan? Wie waren deze mensen? En waar gingen we naar toe?
Natuurlijk heb ik verteld dat ze moesten stoppen (zo slim ben ik namelijk als mens) natuurlijk heb ik geprobeerd uit de auto te komen (zo slim ben ik ook als mens) maar dat lukte niet en deze mensen werden zelfs een beetje boos op me………………

We kwamen aan in een heel vreemd huis. Ik kreeg een kamer met een bed en een badkamer en 1 boek in het Nederlands. Toen we aankwamen in dat huis werd ik naar die kamer gebracht en de deur ging op slot. Ik heb geschreeuwd, gegild, gekrijst maar niemand reageerde en ik was totaal in paniek.

De volgende ochtend werd ik opgehaald en kreeg ik eten ik denk een ontbijt. Drie tubes in verschillende kleuren. Ik vroeg of de rest niet wilde eten maar niemand die me verstond en die me antwoord gaf. Ik heb 1 klein beetje uit de tube gehaald en opgegeten, het smaakte niet verkeerd maar het voelde wel verkeerd en bovendien was ik misselijk van angst en van de spanning. Natuurlijk bleef ik duidelijk maken dat ik weg wilde maar niemand die erop reageerde.

Ik kreeg een soort kindertuigje aan en we gingen naar buiten. Ik dacht mijn kans schoon te zien om er vandoor te gaan maar iedere keer als ik probeerde weg te rennen kreeg ik een ruk aan dat tuigje, ik kon geen kant op. Ik kwam op straat mensen tegen die ik smeekte me terug te brengen of me te helpen, maar iedere keer als ik iemand aansprak kreeg ik een duw of een ruk aan de lijn.
Terug bij het huis werd ik weer in de kamer gezet.
Ik heb wederom geschreeuwd en gekrijst maar er werd niet op gereageerd.

Wat wilden ze van me, waarom hebben ze me meegenomen? Wat doe ik hier?
Na een half uurtje ongeveer kwam er een masseuse en die vroeg me op bed te gaan liggen en die masseerde me van top tot teen. Normaal zou ik het heerlijk vinden maar op dit moment vond ik het niet geweldig.
Toen de masseuse weg was mocht ik weer mee naar buiten, maar weer aan het tuigje. We gingen op bezoek bij mensen. Ik heb die mensen eerst geprobeerd te vragen of ze me konden helpen maar na een flinke ruk aan het tuig ben ik netjes op een stoel gaan zitten. Ik kreeg koffie en een gebakje. Ik werd van alle kanten bekeken en regelmatig streelde er iemand over mijn arm of over mijn hoofd, enorm irritant! Tot ik het zat werd en ze van me afschudde. Ik kreeg meteen weer een ruk aan het tuig en moest achter de stoel van de man gaan zitten

Eenmaal weer thuis hoefde ik niet direct naar mijn kamer en mocht ik in de woonkamer blijven. Ik mocht tv kijken, kreeg koffie, koek en af en toe kreeg ik een aaitje over mijn arm of over mijn hoofd.
Toen ik op een gegeven moment naar het toilet ging heb ik natuurlijk direct geprobeerd of ik kon ontsnappen. Alles was op slot en vergrendeld en de ramen konden niet open.
Toen de mensen dit zagen moest ik meteen weer op mijn kamer.

De mensen waren verder erg goed voor mij. Ik kreeg prachtige kleding, regelmatig massage, had een prachtige kamer met een bubbelbad en af en toe een nieuw boek. Ik mocht in de woonkamer overdag en we gingen regelmatig naar buiten maar ik moest wel aan een tuigje.
Toen kwam er bezoek, een hele enge man die continu aan me zat en me overal betastte. Ik probeerde hem dus duidelijk te maken dat ik dat niet wilde en ging steeds verzitten. Maar de man bleef aan de gang en op een gegeven moment werd ik boos en ging ik tekeer tegen de man. Ik werd meteen weer in mijn kamer gezet en mocht er die dag ook niet meer uit.

Ik heb geen idee waar ik ben beland, ik heb geen idee waarom ik daar ben. Ik probeer me aan te passen, maar deze mensen doen dingen met me wat ik niet wil, en als ik boos word word ik gecorrigeerd. Ondanks dat ik mooie kleding heb, lieve mensen die goed voor me zorgen, goed eten weet ik nu twee weken later nog niet wat ik hiermee aan moet. Ik wil terug naar mijn veilige haven, terug naar mijn eigen gezin waar ik gelukkig was.

Na drie weken mocht ik terug naar huis.

Moraal van het verhaal
Als je als herplaatshond in een nieuwe situatie wordt geplaatst is dit eigenlijk een beetje wat hij mee maakt. Je kunt zelf goed zijn voor je hond en je kunt hem het beste voer geven, de beste verzorging. Maar het duurt een behoorlijke tijd voor hij aangepast is. Als je dit verhaal leest kun je je misschien daar iets bij voorstellen, en ik hoop eigenlijk dat dit verhaal verder gedeeld wordt in de hoop dat de herplaatshonden beter begrepen worden en dat mensen geduld voor een herplaatshond op kunnen brengen.

Over Jolanda

Jolanda is hondentrainster met een eigen visie op het trainen van honden, voor mensen die van hun hond een maatje voor het leven willen maken en die op een positieve manier met hun hond in het leven willen staan.

Jolanda heeft wat betreft opleiding niets met honden gedaan, maar is officieel horecamanager. Omdat die niet werkte samen met het hebben van een gezin is ze begonnen met een hondenopvang waarin vele moeilijke honden zijn opgevangen en weer opnieuw zijn getraind zodat ze terug konden de maatschappij in. Lees meer

Niets uit dit bericht mag gekopieerd worden. Het mag uiteraard gedeeld worden op social media of elders maar dan alleen als complete link. @copyright pannehoeve

Please follow and like us:
error

Story’s van de Pannehoeve

Onder dit kopje gaan we:

  • gedrag verduidelijken door middel van verhalen
  • verhalen delen van honden die op de Pannehoeve wonen of gewoond hebben
  • fictieve verhalen delen om duidelijk proberen te maken hoe honden zich kunnen voelen.

Gedrag verduidelijke door middel van verhalen gaan we doen omdat we eigenlijk hopen dat mensen honden iets beter gaan snappen. Dat mensen begrijpen waarom herplaatshonden soms moeite hebben met zich aan te passen, waarom honden soms doen wat ze doen.

Uiteraard zijn reacties onder de story’s meer dan welkom!

Over Jolanda

Jolanda is hondentrainster met een eigen visie op het trainen van honden, voor mensen die van hun hond een maatje voor het leven willen maken en die op een positieve manier met hun hond in het leven willen staan.

Jolanda heeft wat betreft opleiding niets met honden gedaan, maar is officieel horecamanager. Omdat die niet werkte samen met het hebben van een gezin is ze begonnen met een hondenopvang waarin vele moeilijke honden zijn opgevangen en weer opnieuw zijn getraind zodat ze terug konden de maatschappij in. Lees meer

Please follow and like us:
error

De puzzel van het hondengedrag

Er is voor mij niets zo leuk als een hond weer terug op de rit zetten zoals wij dat noemen. Er is ook echter niets frustrerender voor iemand als mij dan mensen tegenover je te hebben die een probleem hebben met hun hond, en die je simpelweg niet kunt bereiken op de een of andere manier. Niet omdat de mensen niet willen luisteren. Niet omdat de mensen geen oplossing willen. Gewoon omdat je ze niet kunt duidelijk maken wat je wil of wat de bedoeling is.

Lees verder De puzzel van het hondengedrag

Please follow and like us:
error

Online gedragstrainingen

Er zijn tal van gedragstrainingen die je prima thuis kunt trainen en waarmee je al heel veel probleemgedrag eruit haalt.

Je kunt deze cursussen opvragen door op de desbetreffende pagina de weggever aan te vinken en bij de cursus aan te geven welke cursus je zou willen volgen.

Ik hoop dat er een cursus bij zit waar je wat aan hebt. In de loop van de tijd zullen de cursussen uiteraard uitgebreid worden. Hou de website in de gaten.

Bijvoorbeeld:

Blaffen naar vreemden:

Uitvallen aan de lijn:

Verlatingsangst:

Over Jolanda

Jolanda is hondentrainster met een eigen visie op het trainen van honden, voor mensen die van hun hond een maatje voor het leven willen maken en die op een positieve manier met hun hond in het leven willen staan.

Jolanda heeft wat betreft opleiding niets met honden gedaan, maar is officieel horecamanager. Omdat die niet werkte samen met het hebben van een gezin is ze begonnen met een hondenopvang waarin vele moeilijke honden zijn opgevangen en weer opnieuw zijn getraind zodat ze terug konden de maatschappij in. Lees meer

Please follow and like us:
error

“Live cursussen”

“Live cursussen”

Onze cursussen zijn onderverdeeld in de zogenaamde live cursussen en de online trainingen.
De live cursussen betekend dat je les krijgt. Dat ik met je meekijk en dat ik je live aanwijzingen geef waar je mee aan de slag kunt.

Uiteraard is dit de beste vorm van les krijgen omdat verkeerd aangeleerde dingen meteen gezien worden en die kunnen meteen bijgesteld worden.

De live cursussen zijn onderverdeeld in:

Beginnerscursus

Gevorderde beginnerscursus

Gevorderde cursus

Prive training

En als laatste hebben we de funclass.

Onze live cursussen zijn “doorspekt” met theorie, gewoon omdat ik het belangrijk vindt dat mensen weten waarom een hond op een bepaalde manier reageert, of juist waarom een hond niet reageert zoals je zou willen.

Ik probeer ook iedere keer iedereen op zijn gedrag te wijzen. Niet dat het gedrag altijd fout is, als je maar weet waarom je iets doet en hoe de reactie van de hond erop is of erop kan zijn.

Belangrijk in al onze cursussen:

  • Lol samen met je hond
  • Lol onder elkaar, hoe meer er fout gaat hoe leuker het is moet wat mij betreft de insteek zijn.
  • Dat je met een tevreden gevoel weggaat en dat je het idee hebt dat je heel veel geleerd hebt
  • Dat je indien je geen cursus meer wil doen verder kan omdat je zoveel geleerd hebt dat je een team bent met je hond.

Indien je meer informatie wil of je wilt inschrijven voor een cursus gebruik dan onderstaand formulier. voor de gevorderden beginners of de gevorderden training kun je de meer informatie over trainingen gebruiken en dan in de reactie op de mail aangeven dat je een van deze cursussen wilt gaan doen

 

 

Please follow and like us:
error

Hoe geef ik leiding?

 

Toen ze mijn voor het eerste vertelden dat ik te weinig leiding gaf aan mijn hond, dacht ik leuk!
Goed verhaal, lekker kort maar hier doe ik niets mee.
En nog steeds hoor ik trainers en gedragstherapeuten zeggen tegen mensen dat het probleem is dat ze de hond te weinig leiding geven. Maar ze vergeten er allemaal bij te vertellen wat leiderschap ten opzichte van je hond dan precies is.

Lees verder Hoe geef ik leiding?

Please follow and like us:
error

Volg je hart

Toen ik mijn eerste hond had werd ik bedolven onder de adviezen. Nu moet ik eerlijk zijn, mijn hond was een verwend mormel. Lief voor ons maar gewoon een verwend mormel die een eigen mening had over dingen waar ik een andere mening over had.
Natuurlijk had ik regels maar was ik niet al te consequent. Ik was nog jong en vond gewoon (te) veel goed.

Lees verder Volg je hart

Please follow and like us:
error