Goede voornemens.

Ik heb niet heel veel tijd over, toch vind ik het leuk om jullie af en toe een kijkje te geven in de keuken van de Pannehoeve.
Via facebook is er natuurlijk veel te volgen maar ook daar is niet altijd de tijd voor.

Januari is de tijd voor goede voornemens:
We zijn vorig jaar aan het bezinnen geweest wat we willen met de Pannehoeve. Er is een tijd geweest dat er 50 honden rondliepen, veelal honden uit Spanje waar we een nieuw huisje voor zochten. Hartstikke leuk, hartstikke gezellig maar absoluut niet ons ding zijn we toen achter gekomen.
op het moment dat er zoveel honden zijn ben je alleen maar aan het schoonmaken, voeren, terrein ruimen etc. Aan de honden zelf kom je niet toe.
Dan worden de honden geadopteerd, veel mensen verwachten dat een hond van een jaar of 2 toch al minimaal de basis commando’s kan ondanks dat hij uit een asiel komt. Je ziet het als mensen gaan wandelen met de hond, ze willen de hond laten zitten, ze willen dat de hond netjes aan de lijn loopt. Indien dit niet zo is dan wil de hond geen contact of is er wel een andere reden waarom de hond het niet gaat worden.

De vraag is dan of deze mensen geschikt zijn voor een hond? Nee misschien niet, misschien is dit al een prima manier om te screenen en is het ook maar goed dat de hond niet mee gaat met deze mensen. Echter het kost tijd, je staat deze mensen te woord aan de telefoon, je ontvangt deze mensen en je hebt een praatje met ze, ze gaan met de hond wandelen en je hebt een praatje achteraf. Allemaal hartstikke gezellig maar het kost tijd, tijd die ik op dat moment liever aan de honden had besteed.

 

Natuurlijk zijn er ook veel adopties die wel gelukt zijn, veel lieve mensen die weten wat ze kunnen verwachten en die de hond in zijn waarde laten. Dat zijn de leuke dingen, ook dat kost tijd maar vaak is dat én qualitytime, én gezellige tijd. Ik kan uren praten over een hond en dan zeker tegen mensen die de hond op waarde weten te schatten.

Maar het ging over goede voornemens en over bezinning. Wat vinden we leuk en wat willen we nu het liefst, dat is de vraag die we ons in 2017 hebben gesteld en inmiddels hebben we een antwoord, voor onszelf en voor de buitenwereld. We willen met de honden bezig zijn anders dan af en toe een knuffel omdat het er te veel zijn. We hebben dus besloten drastisch terug te gaan in aantal honden. We zullen zeker honden uit Spanje blijven helpen, we zullen de dierenbescherming blijven helpen, we zullen de dierenpolitie blijven helpen maar vol is vol. En vol is voor ons het moment dat we niet meer voor iedere hond iedere dag qualitytime vrij kunnen maken. Dat hoeft zeker niet te betekenen dat onze kennel vol zit.

Wat bedoelen we met qualitytime voor iedere hond: We willen iedere hond minimaal een kwartier per dag kunnen trainen zodat we een ingezette training ook kunnen voortzetten en of dat dan training is in speuren, in gehoorzaamheid, in rally-o, in hersenwerk of what ever daar gaat het niet om. We willen terug naar de basis. Tijd voor de honden en zorgen dat de honden minimaal een kwartier per dag individuele aandacht krijgen.

We zijn inmiddels begonnen dit vorm te geven en ik moet zeggen de honden varen er wel bij en ook zowel de vrijwilligers als wijzelf voelen ons voldaner als we ’s middags klaar zijn en elke hond heeft weer wat geleerd of wat leuks gedaan.
We hopen op deze manier de asielhonden inderdaad de basis bij te kunnen brengen, ze de basis commando’s te kunnen leren en ze zo een betere kans te geven op adoptie.
Ons doel voor 2018:

Niet alleen pups maar ook oudere honden op de juiste plaats krijgen met de juiste begeleiding, en waar die juiste plaats zal zijn????

 

DE TIJD ZAL HET LEREN

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *